Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Μάνος Ζαχαρίας: Ο ταξιδιώτης της μνήμης

Μάνος Ζαχαρίας: Ο ταξιδιώτης της μνήμης
Με μια ιστορία που θα μπορούσε να αποτελέσει υλικό για σενάριο, μια έμφυτη γοητεία που θα τον καθιστούσε ιδανικό πρωταγωνιστή κι ένα πάθος που όρισε το δρόμο του στη ζωή και την τέχνη, ο Μάνος Ζαχαρίας είναι ένας δημιουργός, που στην Ελλάδα τουλάχιστον, αποτελεί ένα πρόσωπο σχεδόν μυθικό.

Ο άνθρωπος που βοήθησε τον ελληνικό κινηματογράφο να αποκτήσει νομικό πλαίσιο και οντότητα μέσα από την άοκνη δουλειά του στο πλευρό της Μελίνας Μερκούρη ως σύμβουλος κινηματογραφίας, ο αντιστασιακός κινηματογραφιστής του ΕΛΑΣ, ο μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του προέδρου της ΕΡΤ είναι γνωστός σε όλους όσους ασχολούνται με το σινεμά στην Ελλάδα, όμως παραδόξως -κι αδίκως- όχι για το αληθινά σπουδαίο κινηματογραφικό του έργο. Αυτή την "αδικία" φιλοδοξεί να διορθώσει το 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώνοντας για πρώτη φορά μια ρετροσπεκτίβα στο σύνολο του έργου του, ενός έργου που κουβαλά την ελληνική ψυχή στον κόσμο του σοβιετικού κινηματογράφου και την ανυψώνει σε μια δήλωση αληθινά οικουμενική.

Οι εφτά ταινίες μεγάλου μήκους και οι τέσσερις μικρού, που γύρισε ο Μάνος στην Ρωσία, συμπυκνώνουν τη φιλοσοφία ενός δημιουργού που ποτέ δεν έχασε την πίστη του στον άνθρωπο, που είδε το σινεμά ως μέσο διεκδίκησης δικαιωμάτων και επιβεβαίωσης ιδανικών και το χειρίστηκε με πάθος αλλά και σεβασμό, σεμνότητα και απόλυτη συνείδηση της δύναμής του. Η διανόηση και οι πράξεις, το πνεύμα και τα έργα μοιάζουν να πήγαιναν πάντα μαζί στη ζωή του Μάνου Ζαχαρία, ενός ανθρώπου που αποτελεί αληθινό κεφάλαιο όχι μόνο για τον ελληνικό κινηματογράφο αλλά και την ίδια τη σύγχρονη ελληνική Ιστορία.

Το αφιέρωμα στο έργο του λοιπόν δεν είναι ένας φόρος τιμής του Φεστιβάλ στο πρόσωπό του, αντίθετα είναι δική μας τιμή που ένας άνδρας τόσο σπουδαίος μας ξεναγεί μεγαλόψυχα στα μονοπάτια της τέχνης και της ζωής του.

Δέσποινα Μουζάκη, διευθύντρια Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Περιέχονται τα κείμενα:
- Δέσποινα Μουζάκη, "Εισαγωγικά"
- Θόδωρος Αγγελόπουλος, Νίκος Κούνδουρος, "Χαιρετισμοί"
- Μαρία Κατσουνάκη, "Το μακρύ δημιουργικό επίμονο και επώδυνο ταξίδι" - (συνέντευξη του Μάνου Ζαχαρία)
- Άκη Ζέη, "Μάνος για πάντα"
- Κωνσταντίνος Αλαβάνος, "Η ξεκάθαρη ματιά"
- Ναούμ Αρντάσνικοβ, "Ο φίλος μου Εμμανουήλ Ζαχαρίας"
- Γκαλίνα Σέργκοβα, "Με την Ελλάδα στο γυλιό και στην καρδιά"
- Γιάννης Μπακογιαννόπουλος, "Ένας στρατευμένος κινηματογραφιστής"
- Γιώργος Μπράμος, "Ένας ταξιδιώτης της μνήμης"
- Φώτος Λαμπρινός, "Η γνωριμία και η μαθητεία"
- Χρυσάνθη Σωτηροπούλου, "Θεσμικές αλλαγές"
- Αντρέας Πάντζης, "Σφουγγαράδες: Η ωριμότητα της κινηματογραφικής γραφής"
- Πέτρος Σεβαστίκογλου, "Τέλος και αρχή ή Το σταυροδρόμι"
- Φώτος Λαμπρινός, "Ο εκτελεστής ή Ένας από το εκτελεστικό απόσπασμα: Η ηθική τάξη"
- Αντρέας Πάντζης, "Ψευδώνυμο Λούκατς"
- Δημήτρης Κουτσιαμπασάκου, "Μια μοναχική ταινία ενός ανθρώπου της συλλογικότητας"
- Λευτέρης Ξανθόπουλος, "Γωνία Αρμπάτ και Μπουμπουλίνας: Μάνος Ζαχαρίας: ένας δικός μας άνθρωπος"


Σημείωση: Εισαγωγή: Δέσποινα Μουζάκη. Χαιρετισμοί: Θόδωρος Αγγελόπουλος, Νίκος Κούνδουρος. Το φωτογραφικό υλικό προέρχεται από το αρχείο του Μάνου Ζαχαρία.

26χ21 εκ., 104 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 791.430 233 092 (Κινηματογράφος - Σκηνοθέτες και παραγωγοί), 791.449 5 (Κινηματογράφος, Ελληνικός)
Άλλα πρόσωπα: Γιώργος Μπράμος (Επιμελητής) , Έλλη Πετρίδη (Μεταφραστής) ,
ISBN: 978-960-322-352-8
ISBN (10ψήφιο): 960-322-352-2
Βάρος: 0.403 κιλά
Εκδότης: Αιγόκερως
Έτος Κυκλοφορίας: 2008
Γράψε τη δική σου κριτική
12.78
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

11.37
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Ζαχαρίας, Μάνος
Ο Μάνος Ζαχαρίας γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε χημεία στο πανεπιστήμιο, με σκοπό να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση στην οινολογία, και θέατρο στη σχολή Ρώτα-Σαραντίδη. Συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα της Εθνικής Αντίστασης και στα Δεκεμβριανά υπήρξε επικεφαλής του φοιτητικού λόχου "Λόρδος Βύρων". Το 1945, χάρη στην περίφημη υποτροφία Μερλιέ που έστειλε στο Παρίσι νέους Έλληνες καλλιτέχνες, επιβιβάστηκε στο θρυλικό πλοίο Ματαρόα και βρέθηκε στη Γαλλία για να σπουδάσει θέατρο. Ο Ζαχαρίας όμως ήταν αποφασισμένος να γίνει κινηματογραφιστής και γράφτηκε στην IDHEC (Institut des Hautes Etudes Cinematographiques), ενώ παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στη Σορβόννη. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του, ξεσπά ο Εμφύλιος και επιστρέφει στην Ελλάδα όπου οργανώνει μαζί με τον Γιώργο Σεβαστίκογλου και τον Απόστολο Μουσούρη το κινηματογραφικό συνεργείο του Δημοκρατικού Στρατού. Εκτός από επίκαιρα, ο Ζαχαρίας γυρίζει μαζί με τον Σεβαστίκογλου το 1949 και την πρώτη του ταινία -και μοναδική επί ελληνικού εδάφους- με τίτλο "Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας". Ταινία πολιτική, που υπογραμμίζει τον κοινωνικό προβληματισμό του δημιουργού της, γυρίστηκε στο Γράμμο-Βίτσι και στις Λαϊκές Δημοκρατίες της Ουγγαρίας και της Τσεχοσλοβακίας και αποτελεί ουσιαστικά μια απάντηση στην προπαγάνδα για το λεγόμενο "παιδομάζωμα" της αριστεράς. Μετά το Γράμμο, τον Οκτώβριο του 1949, ο Μάνος Ζαχαρίας βρίσκεται πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη όπου σπουδάζει στο Κρατικό Ινστιτούτο Θεάτρου. Το όνειρό του όμως παραμένει, ο κινηματογράφος. Παίρνει μέρος σε έναν πανσοβιετικό διαγωνισμό για σπουδές κινηματογράφου, προκρίνεται -ως ο μοναδικός μη σοβιετικός πολίτης- και καταλήγει στη Μόσχα και τη Μέκκα του σοβιετικού σινεμά, τη "Μοσφίλμ". Καθηγητές του ήταν ορισμένοι από τους κορυφαίους του σοβιετικού κινηματογράφου, όπως ο Μιχαήλ Ρομ, ο Αλεξάντερ Ντοβζένκο και ο Σεργκέι Γιουτκέβιτς. Μετά την ολοκλήρωση της σχολής, μένει στα στούντιο της "Μοσφίλμ", γυρίζει 10 ταινίες, ενώ από το 1971 έως το 1979 -όταν επιστρέφει στην Ελλάδα- αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση του Tρίτου στούντιο. Η αναδημιουργία της πατρίδας στη μεγάλη οθόνη, η μνήμη, η νοσταλγία, αλλά και η αγωνία για τις ιστορικές εξελίξεις, χαρακτηρίζουν τα πρώτα του κινηματογραφικά βήματα, που ξεκινούν το 1959, με τη μικρού μήκους ταινία "Πρωινό δρομολόγιο", που βασίζεται στο διήγημα του Μενέλαου Λουντέμη. Ένα χρόνο αργότερα ο Ζαχαρίας μεταμορφώνει το λιμανάκι της Κριμαίας σε ελληνικό νησί και δίνει στη Μαύρη θάλασσα φως Αιγαίου, με τους "Σφουγγαράδες", μια ελεύθερη διασκευή από το διήγημα του Ν. Κάσδαγλη "Ο μηχανικός". Η ταινία κόβει 18 εκατομμύρια εισιτήρια στην πρώτη της προβολή, μόνο στις μεγάλες πόλεις. Τα μαθήματα του Ντοβζένκο για τη μεταφορά λογοτεχνικών έργων στη μεγάλη οθόνη, βρίσκουν για ακόμη μια φορά εφαρμογή στην κινηματογραφική πορεία του Μάνου Ζαχαρία το 1962 με την ταινία "Νυχτερινός επιβάτης", που βασίστηκε σε διήγημα του Μωρίς Πονς. Ο ίδιος ο Ζαχαρίας πρωταγωνιστεί στον ρόλο ενός Αλγερινού που προσπαθεί να φύγει παράνομα από το Παρίσι προς το Νότο. Μέσα από την διαπροσωπική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον παράνομο αλγερινό και τον οδηγό που τον φυγαδεύει, ο σκηνοθέτης σχολιάζει μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους της σύγχρονης γαλλικής ιστορίας. Από τον πόλεμο της Αλγερίας, το 1963, ο Ζαχαρίας επιστρέφει σε θέμα ελληνικό και στην γερμανοκρατούμενη Κρήτη, με τη μεγάλου μήκους ταινία του "Τέλος και αρχή, ή, Το σταυροδρόμι". Συνεργάζεται γι ακόμη μια φορά με τον Σεβαστίκογλου, σε μια ιστορία που διαδραματίζεται με φόντο την Κρήτη μετά την απόβαση των Γερμανών και πρωταγωνιστές μια ετερόκλητη ομάδα ανθρώπων που παλεύουν για επιβίωση. Το 1966 γυρίζει το "Είμαι φαντάρος, μητέρα", την πρώτη από τις δυο ταινίες του με θέμα σοβιετικό ("Η πόλη της πρώτης αγάπης", είναι η δεύτερη), με θέμα τους πρώτους μήνες της στρατιωτικής θητείας νέων παιδιών και την αναγκαστική μετάβασή τους σε έναν κόσμο υπακοής, συμμόρφωσης και συνενοχής. Το 1968 ο Μάνος Ζαχαρίας βασίζεται σε μια ιδέα του Σεβαστίκογλου και γράφει μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές του στιγμές, με την ταινία "Έ

Ζέη, Άλκη
Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα. Ο πατέρας της καταγόταν από την Κρήτη και η μητέρα της από τη Σάμο όπου η Άλκη Ζέη πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια. Παντρεύτηκε με τον θεατρικό συγγραφέα και σκηνοθέτη, Γιώργο Σεβαστίκογλου που πέθανε το 1990. Έχει δύο παιδιά, την Ειρήνη που ζει στις Βρυξέλλες και εργάζεται σαν διερμηνέας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Πέτρο που είναι σκηνοθέτης κινηματογράφου και ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Η Άλκη Ζέη σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας στο τμήμα Σεναριογραφίας. Από το 1954 έως το 1964 έζησε σαν πολιτική πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση. Το 1964 επιστρέφει οικογενειακώς στην Ελλάδα για να ξαναφύγουν πάλι όλοι μαζί με τον ερχομό της Χούντας το 1967. Αυτή τη φορά ο τόπος διαμονής τους είναι η Γαλλία και συγκεκριμένα το Παρίσι. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου ακόμα άρχισε να γράφει για το κουκλοθέατρο. Ένας από τους ήρωες που δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε κατοπινά ο ήρωας του κουκλοθέατρου "Μπάρμπα Μητούσης" που εμπνεύστριά του ήταν η Ελένη Περάκη-Θεοχάρη. Αργότερα έγραψε μια σειρά διηγημάτων που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "Νεανική Φωνή" ένα περιοδικό για νέους που ανάμεσα στους συνεργάτες του ήταν ο Τάσος Λιγνάδης και ο Μάριος Πλωρίτης. Κατά την παραμονή της στη Σοβιετική Ένωση, γράφει διηγήματα που τα στέλνει στην Ελλάδα και δημοσιεύονται στην "Επιθεώρηση Τέχνης" και αργότερα θα εκδοθούν σε βιβλίο με τον τίτλο "Αρβυλάκια και Γόβες". Πρώτο της μυθιστόρημα είναι το "Καπλάνι της Βιτρίνας" που το έχει εμπνευστεί από τα παιδικά της χρόνια στη Σάμο και είναι σχεδόν αυτοβιογραφικό. Το "Καπλάνι" εκδόθηκε για πρώτη φορά από τον εκδοτικό οίκο "Θεμέλιο" και ύστερα επανεκδόθηκε από τον "Κέδρο". Έχει μεταφραστεί σε 20 γλώσσες και στα Ελληνικά βρίσκεται στην 49η έκδοση. Μετά το "Καπλάνι" συνεχίζει να γράφει πάντα για παιδιά. "Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου" βρίσκεται στην 61η έκδοση και έχει μεταφραστεί σε 14 γλώσσες. Ακολουθεί το "Κοντά στις Ράγες" 33η έκδοση. Μεταφράστηκε στα αγγλικά και στα ιταλικά. Άλλα βιβλία της είναι: "Ο Θείος Πλάτων" 24η έκδοση. Μεταφράστηκε στα γαλλικά. "Μια Κυριακή του Απρίλη", μεταφράστηκε στα γαλλικά, ισπανικά και στα καταλάνικα. "Τα Παπούτσια του Αννίβα", μεταφράστηκε στα γαλλικά. Τελευταίο της βιβλίο "Η Μωβ Ομπρέλα", Κέδρος 1995. "Το Καπλάνι της Βιτρίνας", "Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου" και το "Κοντά στις Ράγες" έχουν πάρει στις Ηνωμένες Πολιτείες το Βραβείο Μίλντρεντ Μπάτσελντερ - 1974, 1974, 1976 που δίνεται για το καλύτερο ξένο παιδικό βιβλίο. Όλα αυτά τα βιβλία είναι από τις εκδόσεις Κέδρος. Στον Κέδρο εκδίδει το 1987 το πρώτο της μυθιστόρημα που δεν είναι για παιδιά, την "Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα" που έγινε μπεστ σέλλερ και έχει πουλήσει 135.000 αντίτυπα. Έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, γερμανικά και δανέζικα. Η Άλκη Ζέη έχει μεταφράσει πολλά βιβλία από τα ιταλικά, γαλλικά και ρωσικά. Έχει ακόμα γράψει δύο θεατρικά έργα για παιδιά. Τον "Κεραμυδοτρέχαλο" διασκευή από το μυθιστόρημα της Σουηδής συγγραφέως Άστριντ Λίνγκριντ, που ανέβασε παλαιότερα και ξανανέβασε το 1992 η Λήδα Πρωτοψάλτη στο Θέατρο Στοά και τον "Βασιλιά Ματία τον Πρώτο" διασκευή από το μυθιστόρημα του Πολωνού συγγραφέα Γιάνους Κόρτσακ που ανέβασε το 1982 η Ξένια Καλογεροπούλου στην παιδική της σκηνή. Η Άλκη Ζέη πήρε το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας για το έτος 1992. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα & Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της.

Κούνδουρος, Νίκος
Ο Νίκος Κούνδουρος γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης το 1926. Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Οι δύο πρώτες του ταινίες "Μαγική πόλη" (1954), και "Ο δράκος" τον καθιέρωσαν με το πέρασμα του χρόνου ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες σκηνοθέτες. Έχει σκηνοθετήσει 11 ταινίες που έχουν όλες συμμετάσχει και βραβευτεί σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ (Φεστιβάλ Βενετίας, Βερολίνου κ.λπ.). Διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών. Το 1998 εξέδωσε τον τόμο "Stop Carre" με μακέτες, σχέδια, stills και φωτογραφίες από τα πρόσωπα, τα σκηνικά και τα κοστούμια των ταινιών του. Το 2009 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του, από τις εκδόσεις "Ίκαρος", με τίτλο "Ονειρεύτηκα πως πέθανα".

Λαμπρινός, Φώτος
Σπουδές σκηνοθεσίας κινηματογράφου στη Μόσχα (1965-1970). Εργάστηκε ως σκηνοθέτης στο ραδιόφωνο (ΕΙΡ, 1961-1963) και στο θέατρο (θίασος Δημήτρη Χορν, 1962-1964). Ερεύνησε διεξοδικά τα διεθνή κινηματογραφικά αρχεία παλαιών επικαίρων (1971-1973), γεγονός που βοήθησε στην παραγωγή της σειράς "Πανόραμα του αιώνα" (33 ημίωρα επεισόδια με θέμα την Ελλάδα και τον κόσμο στον εικοσό αιώνα, ΕΡΤ 1982-1987), αλλά και στη δημιουργία του πρώτου, στην Ελλάδα, χρηστικού αρχείου κινηματογραφικών τεκμηρίων (Επίκαιρα) στο υπουργείο Εξωτερικών (1997-2000). Σκηνοθέτησε δεκάδες ντοκιμαντέρ, μεταξύ των οποίοων το "100 ώρες του Μάη" (1963-1964, μαζί με τον Δήμο Θέο) γύρω από τη δολοφονία του βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη, το "Επισκεφθείτε την Ελλάδα" (διπλωματική εργασία στη Μόσχα), και για την ΕΡΤ το "Μουσικό οδοιπορικό με τη Δόμνα Σαμίου" (1976-1977), "Η ΕΡΤ στη Βόρειο Ελλάδα" (1977-1980), "Παρασκήνιο" (1980), "Ο Πειραιάς του Γιάννη Τσαρούχη" (1980), "Πανόραμα του αιώνα" (μαζί με τον Λέοντα Λοΐσιο, 1982-1987), "Ένας Οκτώβρης 75 χρόνων" (1989), "Σεργκέι Παρατζάνωφ" (1990), "Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο" (1992), "Αναζητώντας τη Βερενίκη" (1999) κ.ά. Μεγάλου μήκους ταινίες: "Άρης Βελουχιώτης - Το δίλημμα" (1981), "Δοξόμπους" (1987) και "Γλέντι γενεθλίων ή Μία βουβή βαλκανική ιστορία" (1995). Δίδαξε στα Πανεπιστήμια Κρήτης (1993-1997), Θεσσαλίας (2000-2002) και Πάντειο (2003) τις "Σχέσεις ιστοριας και κινηματογράφου"

Ξανθόπουλος, Λευτέρης
Ο Λευτέρης Ξανθόπουλος γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, χωρίς να δώσει πτυχιακές εξετάσεις, και κινηματογράφο στο Λονδίνο. Δημοσίευσε τις ποιητικές συλλογές "Αντίψυχα", "Περιπέτειες πλανόδιου σωματοφύλακα ονείρων", "Το κόκκινο δωμάτιο", "Σήκωσε το κεφάλι σου πατέρα", "Η ορμή του νερού και των υδάτων", "Γιατί οι γυναίκες δεν αγαπούν τη βροχή" και το αφήγημα "Άγγελος των πρώτων ημερών". Σκηνοθέτησε τις ταινίες μεγάλου μήκους "Καλή Πατρίδα Σύντροφε (Beloiannisz)", 1986, "Ο δραπέτης", και τα ντοκιμαντέρ "Ελληνική Κοινότητα Χαϊδελβέργης", 1978, "Ο Γιώργος από τα Σωτηριάνικα", 1979, "Στα Τουρκοβούνια", 1982, "Επί Κολωνώ", "Ποιος είναι ο τρελός λαγός (Μίλτος Σαχτούρης)", 1992, "Σκοτεινός συνωμότης (Μιχάλης Κατσαρός)", 1998, "Διαδρομές", "Κυπαρισσία-Αθήνα Α΄ θέση", "Κληρονόμος πουλιών (Μίλτος Σαχτούρης)", 2004, "Ο κήπος με τ΄ αμέτρητα παράθυρα (Νίκος Εγγονόπουλος)", 2005, "Ευλογημένα χέρια (Χρήστος Καπράλος)", 2006, "Σπίτι δίπλα στη θάλασσα (Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλος)", 2007, κ.ά.

Πάντζης, Ανδρέας
Ο Ανδρέας Πάντζης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1950. Σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου της Μόσχας, όπου έλαβε μέρος στο τελευταίο εργαστήρι σκηνοθεσίας του Μιχαήλ Ρομ, και παρακολούθησε μαθήματα (stage) θεατρικής σκηνοθεσίας και σκηνοθεσίας όπερας. Από το 1979 έως το 1981 διηύθυνε το θεατρικό εργαστήρι του Δημητριείου Πολιτιστικού Κέντρου στη Λάρνακα. Από το 1989 μέχρι το 1992 έζησε στο Βερολίνο ως υπότροφος της DAAD (Πολιτιστικής Υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών της Δυτικής Γερμανίας). Τον Νοέμβριο του 2007 εκλέχτηκε πρόεδρος της Ένωσης Σκηνοθετών Κινηματογράφου-Τηλεόρασης Κύπρου. Σκηνοθέτησε, μεταξύ άλλων, τη μικρού μήκους ταινία "Ανακωχή στο ποτάμι", 1972, την ταινία μαρτυρίας "Οι πυροβολισμοί που πέσαν την αυγή δεν είναι οι τελευταίοι ή Η φάλαγγα", 1973-76, τα ντοκιμαντέρ "Τριμίθι: αναπαράσταση με λέξεις", 1981-82, "Ο βιασμός της Αφροδίτης", 1985, "Kόμικς: ιστορίες με εικόνες", 1987-88, "Θα ήθελα να χορεύω", 1989, "...Φωτογραφική μηχανή σωστά κανονισμένη...", 2004, "Ο Σεφέρης στη χώρα της έκλειψης", 2007 (μεγ. μήκους), και τις μεγάλου μήκους ταινίες μυθοπλασίας "Η σφαγή του κόκορα", 1995 και "Το τάμα", 2000 (Tρίτο Κρατικό Βραβείο Ποιότητας ταινίας μυθοπλασίας, 2001).

Η Χρυσάνθη Σωτηροπούλου γεννήθηκε στην Ακράτα Αχαΐας. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και είναι διδάκτωρ του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Έχει εκδώσει τα βιβλία: -"Ελληνική κινηματογραφία 1965-1975: θεσμικό πλαίσιο, οικονομική κατάσταση", Αθήνα: Θεμέλιο, 1989. -"Η διασπορά στον ελληνικό κινηματογράφο - επιδράσεις και επιρροές στη θεματολογική εξέλιξη των ταινιών της περιόδου 1945-1986", Αθήνα: Θεμέλιο, 1995 -"Ντύνοντας το μύθο στο βιβλίο του Γ. Ζιάκα: Ο Μεγαλέξανδρος σε κοντινό πλάνο", Αθήνα: Θεμέλιο, 1995 - κ.ά. Έχει επίσης δημοσιεύσει άρθρα, μελέτες και εισηγήσεις για ζητήματα θεωρίας του κινηματογράφου.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.