Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Τάσος Λειβαδίτης
(Συνομιλία με τον Νυχτερινό Επισκέπτη: Στίχοι, χειρόγραφα, κείμενα, μαρτυρίες)

Offer
Μικρό αφιέρωμα μνήμης στον Τάσο Λειβαδίτη για τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από το θάνατό του. Φίλοι και ομότεχνοι, με παλαιότερα και πιο πρόσφατα κείμενά τους, μιλούν για τον ποιητή και το έργο του. Ανάμεσά τους ο Γιάννης Ρίτσος με το ποίημα "Στον αδελφό μου Τάσο Λειβαδίτη". Τα υπόλοιπα κείμενα υπογράφουν οι: Κώστας Βρεττάκος, Γιώργος Δουατζής, Σπύρος Κατσίμης, Κώστας Κουλουφάκος, Γιώργος Μακρόπουλος, Απόστολος Μπενάτσης, Τίτος Πατρίκιος, Μανόλης Πρατικάκης και Δημήτρης Τσαλαπάτης. Η έκδοση περιλαμβάνει επίσης χειρόγραφα, αδημοσίευτες φωτογραφίες του ποιητή και μικρό απάνθισμα από το έργο του.

Περιέχονται τα κείμενα:

Χειρόγραφα Τάσου Λειβαδίτη
Μικρό απάνθισμα στίχων του Τάσου Λειβαδίτη
- Απόστολος Μπενάτσης, "Τάσος Λειβαδίτης: Βιογραφία - εργογραφία"

Κείμενα για τον Τάσο Λειβαδίτη
- Γιάννης Ρίτσος, "Στον αδελφό μου Τάσο Λειβαδίτη"
- Κώστας Βρεττάκος, "Η μουσική της αλήθειας του Τάσου Λειβαδίτη"
- Κώστας Κουλουφάκος, "Το απροσδόκητο στην ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη"
- Τίτος Πατρίκιος, "Ζωή ταυτισμένη με την ποίηση"
- Γιώργος Μαρκόπουλος, "Από τη "Μάχη στην άκρη της νύχτας μέχρι το Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα""
- Σπύρος Κατσίμης, "Η μοναχική και ηρωική πορεία του Τάσου Λειβαδίτη"
- Απόστολος Μπενάτσης, "Τάσος Λειβαδίτης: Το συντροφικό όνειρο"
- Γιώργος Δουατζής, "Ο άγιος της ελληνικής ποίησης"
- Μανόλης Πρατικάκης, "Ο τελευταίος σταθμός του Τάσου Λειβαδίτη"
- Δημήτρης Τσαλαπάτης, "Χρέος τιμής"

21χ14 εκ., 152 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.1 (Νεοελληνική ποίηση - Ερμηνεία και κριτική), 889.1 (Νεοελληνική ποίηση - Ιστορία και κριτική)
Άλλα πρόσωπα: Γιώργος Δουατζής (Επιμελητής)
ISBN: 978-960-04-3842-0
ISBN (10ψήφιο): 960-04-3842-0
Βάρος: 0.273 κιλά
Εκδότης: Κέδρος
Έτος Κυκλοφορίας: 2008
Γράψε τη δική σου κριτική
12.74
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

9.43
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Βρεττάκος, Κώστας
Ο Κώστας Βρεττάκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Από πολύ νωρίς γοητεύτηκε από τον κινηματογράφο, τέχνη στην οποία όμως ποτέ δεν αφοσιώθηκε αποκλειστικά. Σπούδασε κινηματογράφο στην Ελλάδα και την Ιταλία και παράλληλα με τις κινηματογραφικές του ενασχολήσεις συνέχισε να εργάζεται βιοποριστικά ως επιμελητής εκδόσεων, παραγωγός διαφημιστικών ταινιών και περιστασιακά ως δημοσιογράφος. Τον καιρό της δικτατορίας εργάστηκε ως μεταφραστής λαϊκών μυθιστορημάτων και ως φωτογράφος εγκυκλοπαιδειών. Τις πρώιμες λογοτεχνικές συνεργασίες με την "Επιθεώρηση Τέχνης" ακολούθησαν δύο ποιητικές συλλογές το 1971 και 1977 με τον τίτλο "Ανάριθμα". Από το 1977, παράλληλα με τη φωτογραφική του δραστηριότητα, ασχολήθηκε πάλι με τον κινηματογράφο γυρίζοντας ως το 1987 μια σειρά από ταινίες από τις οποίες ξεχώρισαν "Το στρώμα της καταστροφής" (1980) και "Τα παιδιά της Χελιδόνας" (1987). Παράλληλα, η μακροχρόνια φωτογραφική του συνεργασία με την Εμμανουέλα ντε Νόρα οδήγησε στην ίδρυση του εκδοτικού οίκου "Τρία Φύλλα". Από το 1990 εγκατέλειψε πάλι τις εκδόσεις, τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο και ασχολήθηκε με την πολιτική διαχείριση της ελληνικής κινηματογραφίας αρχικά ως ειδικός σύμβουλος Κινηματογραφίας του Υπουργείου Πολιτισμού, σε συνέχεια ως πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και από το 1998 ως ειδικός σύμβουλος Διεθνών Σχέσεων στον χώρο των οπτικοακουστικών μέσων.

Δουατζής, Γιώργος
Ο Γιώργος Δουατζής γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1948. Σπούδασε οικονομία στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή της Θεσσαλονίκης και Κοινωνιολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο στο Παρίσι. Δημοσιογράφος από το 1974 εργάστηκε σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, ως ρεπόρτερ, αρθρογράφος, πολιτικός αναλυτής, διευθυντής. Πρώτη του εμφάνιση το 1971 στην Ποιητική Ανθολογία της Νέας Ελληνικής Γενιάς των εκδόσεων "Άγκυρα". Δεύτερη εμφάνιση, η παράσταση χοροδράματος, βασισμένη στο ποίημά του "Αντικρουόμενα σύμβολα και πορεία στο φως" τον Μάιο 1973 σε μουσική Γ. Τσαγκάρη και χορογραφία Έλλης Παρασκευά. Εργογραφία: 1. Γραφτά, 1976, Ποίηση 2. Τοπική Αυτοδιοίκηση, 1986, δοκίμιο, Εξάντας 3. Τα Μικρά, 1996, Ποίηση, Κάκτος 1. Απάνθισμα Τάσου Λειβαδίτη, 1997, ανθολόγηση, Κέδρος 2. Προς Δέκα Επιστολή, 2001, Ποίηση, Μίλητος 3. Προς Δέκα Επιστολή - Τα Ανεπίδοτα, 2002, 2003 Ποίηση, Εξάντας 4. Σπονδές, 2004, Ποίηση, Εξάντας 5. Τα Μικρά β΄, 2004, Ποίηση, Εξάντας 6. Τα κόκκινα παπούτσια, 2004, Ποίηση, Εξάντας 7. Το Κουμπί, 2004, μονόπρακτο, Εξάντας 8. Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη, 2008, μυθιστόρημα, Λιβάνης 9. Περί Δημοσιογραφίας, 2010, δοκίμιο, Πεδίο 10. Φωτοποιήματα, 2010, Ποίηση - φωτογραφία, Καπόν 11. Πατρίδα των καιρών, 2010, Ποίηση, Καπόν 12. Το Κουμπί, έκδοση αναθεωρημένη, 2011, Ιωνικό Κέντρο 13. Το σπασμένο παιχνίδι, Κώστας Αξελός, 2011, Καπόν 14. Σχεδίες, 2012, Ποίηση, Καπόν 18. Γιάννης Δάλλας, Να βγω από μένα, δοκίμιο, 2013, Καπόν 19. Τα 99 Μικρά, Ποίηση, 2013, Vakxikon (έντυπο, e-book) 20. Η άλλη λέξη, Διηγήματα, 2014, Γαβριηλίδης 21. Ωδή στα κόκκινα παπούτσια, 2014, Ποίηση, Γαβριηλίδης (ελλην.-ισπανικά) 22. Κράτα την Άνοιξη, 2014, Γαβριηλίδης, (ελλην.-γαλλικά) με CD 23. Ανάσα από πηλό, 2015, Μυθιστόρημα, Πάπυρος 24. Το κόκκινο κασκόλ, 2016, Ποίηση, Μανδραγόρας Συλλογικά 1.Περί Σχεδίου ο Λόγος, 2006, Κάκτος 2.Συνομιλία με τον Νυχτερινό Επισκέπτη, 2008, Κέδρος 3.Πρακτικά 32ου Συνεδρίου Ποίησης, 2013, Μανδραγόρα 4.Οικουμενικοί Έλληνες στοχαστές, 2014, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων 5.Μονόλογοι Συγγραφέων, 2015, Vakxikon

Ο Σπύρος Κατσίμης γεννήθηκε το 1933 στην Κέρκυρα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας κι εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες, περιοδικά και στην ΕΡΤ. Έχει εκδώσει δώδεκα ποιητικά βιβλία και μια συλλογή διηγημάτων. Η ποιητική του πορεία ξεκίνησε το 1955 με τη συλλογή "Ο νάρκισσος". Συνεργάστηκε με τα περιοδικά: Επιθεώρηση Τέχνης, Νέα Εστία, Νέα Πορεία, Δοκιμή, Πόρφυρας, Εντευκτήριο, Γράμματα και Τέχνες, Πλανόδιον, Η Λέξη, Το Δέντρο, Σήμα, Μανδραγόρας, Γραφή, Φηγός κ.ά. Ποιήματά του έχουν περιληφθεί στις Ανθολογίες: Ηρακλή και Ρένου Αποστολίδη, Σπύρου Κοκκίνη, Τάσου Κόρφη, Ισιδώρας Καμαρινέα, Πάνου Π. Παναγιωτούνη και Παύλου Ναθαναήλ, Γιάννη Κορίδη, Janusz Strasburger, "H ελληνική ποίηση" (επιμέλεια Κώστα Γ. Παπαγεωργίου, εκδ. Σοκόλη) κ.ά. Μέρος του έργου του έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και πολωνικά. Υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής του κερκυραϊκού περιοδικού "Το Πρώτο Σκαλί" (1954-1956) και υπεύθυνος της εβδομαδιαίας πολιτιστικής εκπομπής της ΕΤ1 "Τέχνη και Πολιτισμός" (1987-1991). Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της ΕΕΛ. Τον τελευταίο καιρό ασχολείται και με τη ζωγραφική.

Κώστας Κουλουφάκος (1924-1994). Ο Κώστας Κουλουφάκος του Πέτρου και της Αγγελικής γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από το χωριό Κουτήφαρι της μεσσηνιακής Μάνης. Είχε δύο μικρότερα αδέρφια, τον Τάσο και τον Νίκο. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, μαθητής ακόμη, οργάνωσε την ανεξάρτητη αντιστασιακή ομάδα Ελεύθεροι Έλληνες με συνέπεια τη σύλληψή του από τους Ιταλούς και τη φυλάκισή του στο Spoleto της Ιταλίας το 1941. Απέδρασε δύο χρόνια αργότερα και κατέφυγε στην Αίγυπτο, όπου κατατάχτηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Πήρε μέρος στο κίνημα της Μέσης Ανατολής και επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση. Το 1945 γράφτηκε στο Χημικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, εγκατέλειψε όμως τις σπουδές του λίγο πριν το πτυχίο (1953) καθώς αποφάσισε να ασχοληθεί συστηματικά με την τέχνη του λόγου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου εντάχθηκε στην Ε.Π.Ο.Ν., πέρασε στην παρανομία και εξορίστηκε στον Άη

Μαρκόπουλος, Γιώργος
Γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1951, αλλά από το 1965 ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά και στατιστική. Παράλληλα με την ποίηση γράφει λογοτεχνικές κριτικές και άλλα κείμενα σε περιοδικά και εφημερίδες. Το 1996 τιμήθηκε με το Βραβείο Καβάφη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, και το 1999 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του "Μη σκεπάζεις το ποτάμι", η οποία, στη συνέχεια, ήταν υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Αριστείο του 2000. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων από το 1982, ενώ κατά το διάστημα 1984-1986 υπηρέτησε και ως μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου.

Μπενάτσης, Απόστολος
Ο Απόστολος Μπενάτσης γεννήθηκε στα Γιάννενα. Είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και διδάσκει Θεωρία της Λογοτεχνίας και Ανάλυση Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Έχει δημοσιεύσει βιβλία για τον Τάσο Λειβαδίτη και τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη. Αναλύσεις κειμένων βασισμένες στη Θεωρία της Λογοτεχνίας περιλαμβάνονται στο βιβλίο του "Το σημειωτικό τετράγωνο" (Επικαιρότητα, 1994). Είναι μέλος της Ελληνικής και της Διεθνούς Σημειωτικής Εταιρείας. Έχει λάβει μέρος σε πολλά συνέδρια.

Πατρίκιος, Τίτος, 1928-
Τίτος Πατρίκιος (1928). Ο Τίτος Πατρίκιος γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος των ηθοποιών Σπύρου και Λέλας Πατρικίου. Το 1946 ολοκλήρωσε τα γυμνασιακά του μαθήματα στο Βαρβάκειο και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε για κάποια χρόνια ως δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, στρατευμένος αρχικά στην ΕΠΟΝ και στη συνέχεια στον ΕΛΑΣ. Το 1944 καταδικάστηκε σε θάνατο από συνεργάτες των γερμανών και η εκτέλεσή του ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εξορίστηκε στη Μακρόνησο (1951-1952) και κατά τη διετία 1952-1953 στον Άη Στράτη, από όπου επέστρεψε στην Αθήνα με άδεια εξορίστου. Από το 1959 ως το 1964 σπούδασε κοινωνιολογία στην Ecole Pratique des Hautes Etudes του Παρισιού και πήρε μέρος σε έρευνες του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα, μετά την επιβολή της δικτατορίας του Παπαδόπουλου όμως, κατέφυγε ξανά στο Παρίσι, όπου πήρε μέρος σε εκδηλώσεις ενάντια στο παράνομο καθεστώς, και εργάστηκε στην έδρα της Unesco στο Παρίσι και στη Fao στη Ρώμη. Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1975 και εργάστηκε ως δικηγόρος, κοινωνιολόγος και λογοτεχνικός μεταφραστής. Το 1982 επέστρεψε στη θέση που κατείχε στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών πριν το 1967. Στην Αθήνα εργάστηκε επίσης στο Κέντρο Μαρξιστικών Μελετών. Η πρώτη του εμφάνιση στο χώρο των γραμμάτων πραγματοποιήθηκε το 1943 με τη δημοσίευση ενός ποιήματός του στο περιοδικό "Ξεκίνημα της Νιότης", ενώ το 1954 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο "Χωματόδρομος". Ιδρυτικό μέλος του περιοδικού "Επιθεώρηση Τέχνης" από το 1954 δημοσίευσε πολλά άρθρα και κριτικές στις στήλες του, ενώ πολλά δοκίμιά του συμπεριλήφθηκαν σε συγκεντρωτικές εκδόσεις. Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση (κείμενα των Σταντάλ, Αραγκόν, Μαγιακόφσκι, Νερούντα, Γκόγκολ, Γκαρωντύ, Λούκατς και άλλων) και την πεζογραφία, ενώ τα περισσότερα κοινωνιολογικά έργα του είναι γραμμένα στα γαλλικά. Έργα του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, τα φλαμανδικά, τα γερμανικά και τα ολλανδικά. Το 1994 τιμήθηκε με ειδικό κρατικό βραβείο για το σύνολο του έργου του. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Τίτου Πατρίκιου βλ. Αλέξανδρος Αργυρίου, "Τίτος Πατρίκιος", στο "Η ελληνική ποίηση · η πρώτη μεταπολεμική γενιά", Αθήνα: Σοκόλης, 1982, Αλέξανδρος Αργυρίου, "Πατρίκιος Τίτος", στο "Παγκόσμιο βιογραφικό λεξικό", τ. 8, Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988 και Δώρα Μέντη, "Πατρίκιος Τίτος", στο "Λεξικό νεοελληνικής λογοτεχνίας", Αθήνα, Πατάκης, 2007. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.· φωτογραφία: Δημήτρης Τσουμπλέκας)

Πρατικάκης, Μανόλης
Ο Μανόλης Πρατικάκης γεννήθηκε στο Μύρτο Ιεράπετρας τον Σεπτέμβριο του 1943. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι ψυχίατρος, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοπαρουσιάστηκε στα γράμματα γύρω στα 1970 με δημοσιεύσεις σε περιοδικά. Έχει γράψει 13 ποιητικές συλλογές, κριτικά κείμενα και άρθρα. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Έχει συνεργαστεί σε ανθολογίες και περιοδικά, ελληνικά και ξένα, και έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια. Το 1999 ήταν υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας με το βιβλίο του "Η Κοίμηση και η Ανάσταση των Σωμάτων του Δομήνικου". Ποιήματα από τη συλλογή του "Λιβιδώ" έχουν μελοποιηθεί από το συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο και κυκλοφορούν σε CD με τίτλο "Αθέατος Σφυγμός"· πρόσφατα ο ίδιος συνθέτης έγραψε συμφωνικό έργο βασισμένο στις ποιητικές συλλογές "Γενεαλογία", "Η Λήκυθος" και "Αφημένα ήσυχα στη χλόη", η παγκόσμια πρώτη του οποίου ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής με τίτλο "Η Συμφωνία της Ίασης". Το 2003 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική του συλλογή "Το νερό".

Ρίτσος, Γιάννης
Γιάννης Ρίτσος (1909-1990). Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε στη Μονεμβασιά Λακωνίας, γιος του μεγαλοκτηματία Ελευθέριου Ρίτσου και της Ελευθερίας το γένος Βουζουναρά. Είχε τρία αδέρφια. Το 1919 αποφοίτησε από το Σχολαρχείο της Μονεμβασιάς και το 1921 γράφτηκε στο Γυμνάσιο του Γυθείου. Την ίδια χρονιά πέθαναν ο αδερφός του Μανώλης και η μητέρα του. Το 1924 δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στη Διάπλαση των Παίδων με το ψευδώνυμο Ιδανικόν Όραμα. Το 1925 ολοκλήρωσε και τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο και έφυγε με την αδερφή του Λούλα για την Αθήνα. Είχε προηγηθεί η οικονομική καταστροφή του πατέρα του και έτσι ο Ρίτσος εργάστηκε στην Αθήνα, αρχικά ως δακτυλογράφος και στη συνέχεια ως αντιγραφέας στην Εθνική Τράπεζα. Το 1926 αρρώστησε από φυματίωση και επέστρεψε στη Μονεμβασιά ως το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου, οπότε γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς να μπορέσει ποτέ να φοιτήσει. Υπήρξε βοηθός βιβλιοθηκάριου και γραφέας στο Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας. Το Γενάρη του 1927 νοσηλεύτηκε στην κλινική Παπαδημητρίου και λίγο αργότερα μπήκε στο σανατόριο Σωτηρία, όπου έμεινε τελικά για τρία χρόνια. Στη Σωτηρία ο Ρίτσος γνωρίστηκε με τη Μαρία Πολυδούρη και με μαρξιστές και διανοούμενους της εποχής του, ενώ παράλληλα έγραψε κάποια ποιήματά του που δημοσιεύτηκαν στο φιλολογικό παράρτημα της Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας. Από το φθινόπωρο του 1930 και για ένα χρόνο έζησε στα Χανιά, αρχικά στο Άσυλο Φυματικών της Καψαλώνας και μετά από προσωπική του καταγγελία των άθλιων συνθηκών ζωής που επικρατούσαν εκεί σε τοπική εφημερίδα, μεταφέρθηκε μαζί με όλους τους τρόφιμους στο σανατόριο Άγιος Ιωάννης. Τον Οκτώβρη του 1931 επέστρεψε στην Αθήνα και ανέλαβε τη διεύθυνση του καλλιτεχνικού τμήματος της Εργατικής Λέσχης. Εκεί σκηνοθέτησε και συμμετείχε σε παραστάσεις. Η υγεία του βελτιώθηκε σταδιακά, το ίδιο και τα οικονομικά του με τη βοήθεια της αδερφής του Λούλας, που είχε στο μεταξύ παντρευτεί και φύγει για την Αμερική. Τον επόμενο χρόνο ο πατέρας του μπήκε στο Ψυχιατρείο στο Δαφνί (όπου πέθανε το 1938) · πέντε χρόνια αργότερα τον ακολούθησε η Λούλα, που βγήκε το 1939. Το 1933 συνεργάστηκε με το περιοδικό της Αριστεράς Πρωτοπόροι και δούλεψε στο εμπορικό θέατρο για τέσσερα χρόνια (θίασοι Ζωζώς Νταλμάς, Ριτσιάρδη, Μακέδου). Στο χώρο της δημοσιογραφίας εμφανίστηκε επίσης στις στήλες του Ριζοσπάστη -όπου δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή "Τρακτέρ" με το ψευδώνυμο Ι. Σοστίρ- και των Ελεύθερων Γραμμάτων (1945). Το 1934 προσλήφθηκε ως επιμελητής εκδόσεων του οίκου Γκοβόστη και γράφτηκε στο Κ.Κ.Ε.. Το 1937 νοσηλεύτηκε στο σανατόριο της Πάρνηθας. Τον επόμενο χρόνο προσλήφθηκε στο Βασιλικό Θέατρο και το 1940 στη Λυρική Σκηνή. Κατά τη διάρκεια του ελληνογερμανικού πολέμου και της κατοχής ο Ρίτσος έζησε κατάκοιτος, παρόλα αυτά συμμετείχε στη δραστηριότητα του μορφωτικού τμήματος του ΕΑΜ και αρνήθηκε να δεχτεί χρήματα από έρανο όταν κινδύνεψε η ζωή του από τις κακουχίες. Στη διάρκεια των Δεκεμβριανών επισκεπτόταν συχνά την Καισαριανή, συναντήθηκε με τον Άρη Βελουχιώτη και συνεργάστηκε με το Λαϊκό Θέατρο Μακεδονίας. Το 1948 εξορίστηκε λόγω της αριστερής δράσης του στο Κοντοπούλι της Λήμνου, τον επόμενο χρόνο στη Μακρόνησο, το 1950-1951 στον Άη Στράτη. Το 1952 επέστρεψε στην Αθήνα και πολιτεύτηκε στην ΕΔΑ. Το 1954 παντρεύτηκε την παιδίατρο Φηλίτσα Γεωργιάδου από τη Σάμο, με την οποία απέκτησε μια κόρη την Έρη. Το 1956 ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση ως μέλος αντιπροσωπείας διανοουμένων και δημοσιογράφων και το 1959 επισκέφτηκε τη Ρουμανία. Το 1962 επισκέφτηκε ξανά τη Ρουμανία όπου συναντήθηκε με το Ναζίμ Χικμέτ και κατόπιν πήγε στην Τσεχία και τη Σλοβακία, όπου ολοκλήρωσε την Ανθολογία Τσέχων και Σλοβάκων ποιητών, την Ουγγαρία και τη Λ. Δ. της Γερμανίας. Το 1964 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές με την ΕΔΑ. Μετά το πραξικόπημα του Παπαδόπουλου το 1967 εξορίστηκε ξανά, αυτή τη φορά στη Γυάρο και τη Λέρο, το 1968 στη Σάμο, όπου τέθηκε υπό κατ΄ οίκον περιορισμό στο σπίτι της γυναίκας του για λόγους υγείας. Το 1970 επέστρεψε στην Αθήνα, μετά όμως από άρνησή του να συμβιβαστεί με το καθεστώς του Παπαδόπουλου εξορίστηκε εκ νέου στη Σάμο ως το τέλος του

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.