Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Πόντος
(Θέματα λαογραφίας του ποντιακού ελληνισμού)

Πόντος
Ο τόμος για τον λαϊκό πολιτισμό και την παράδοση του Πόντου αποτελεί έργο 28 ειδικών ερευνητών, επιστημόνων και πανεπιστημιακών Καθηγητών υπό τον συντονισμό του Επίκουρου Καθηγητή Λαογραφίας στο Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξεινίων Χωρών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Μανόλη Γ. Σέργη.

Εντάσσεται στην σειρά "Ελληνικοί Τόποι και Πολιτισμοί" των εκδόσεων "Αλήθεια" και σχεδιάστηκε με διπλό σκοπό:
- Να αποτελέσει βήμα γνώσης του κάθε Έλληνα πολίτη, αλλά και έναυσμα προώθησης των λαογραφικών σπουδών γύρω από τον πλούσιο λαϊκό πολιτισμό του Πόντου
- Να αποτελέσει έγκυρο πανεπιστημιακό βοήθημα, για την ειδικότερη γνώση, διδασκαλία και σπουδή
της ποντιακής λαογραφίας.

Στο έργο αυτό, πρωτόγνωρο για τα μέχρι τώρα δεδομένα -ανάλογες προσπάθειες στο παρελθόν περιορίσθηκαν σε μονοσήμαντες και συνήθως ιστορικές μόνο καταγραφές και μαρτυρίες για τον Πόντο και τον Ποντιακό Ελληνισμό- εξετάζονται όψεις της λαϊκής παράδοσης του Μικρασιατικού Πόντου και η διαμόρφωση της νέας ταυτότητας των Ποντίων που ήρθαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών, στο πλαίσιο της συνθήκης της Λωζάννης, το 1923. Εξετάζεται, επίσης, η παράδοση των Ποντίων που εντάχθηκαν στα όρια της τέως Σοβιετικής Ένωσης και παλιννόστησαν στην Ελλάδα κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Οι σχετικές μελέτες περιλαμβάνουν όλες τις εκφάνσεις ενός παραδοσιακού πολιτισμικού συστήματος. Δηλαδή, τόσο τον υλικό και τον κοινωνικό, όσο και τον πνευματικό βίο, στη μεγάλη ποικιλία των επιμέρους εκδηλώσεων τους.

Προκύπτει, λοιπόν, αβίαστα ότι το ανά χείρας επιστημονικό έργο θα θυμίσει στους παλιότερους, αλλά και θα διδάξει στους νεότερους τη λαϊκή παράδοση του Ποντιακού Ελληνισμού, ενός από τα δυναμικότερα και πλέον μαρτυρικά τμήματα του Γένους μας.

Εκτίμησή μου είναι ότι ο τόμος για την λαογραφία του Πόντου των εκδόσεων "Αλήθεια" αποτελεί πραγματικό εργαλείο εθνικής και πολιτισμικής αυτογνωσίας, σε μια εποχή κρίσιμων ανακατατάξεων και οριακών ιστορικών και πολιτισμικών μετασχηματισμών στην ευρύτερη περιοχή μας. Γιατί συντελεί στη διατήρηση της μνήμης. Και αποτελεί, ταυτόχρονα, απάντηση στις τάσεις και τις φωνές εκείνες που επιζητούν -ή ακόμη και προσπαθούν να επιβάλλουν- τη συστηματική διαστρέβλωση της ιστορίας.

(από τον πρόλογο του Κώστα Τσαρούχα)


28χ21 εκ., 462 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Ελληνικοί Τόποι και Πολιτισμοί
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 390 (Λαογραφία), 938.293 (Πόντος - Ιστορία ), 306.4 (Πολιτισμός, Λαϊκός)
Άλλα πρόσωπα: John Rignell , Μανόλης Γ. Σέργης (Επιμελητής) ,
ISBN: 978-960-89981-2-4
ISBN (10ψήφιο): 960-89981-2-3
Βάρος: 1.575 κιλά
Εκδότης: Αλήθεια
Έτος Κυκλοφορίας: 2008
Γράψε τη δική σου κριτική
45.87
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

40.82
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Γεννήθηκε το 1954 στη Σκοπιά Σερρών. Νεοελληνιστής φιλόλογος, πανεπιστημιακός. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ., όπου εκπόνησε (1992) διδακτορική διατριβή. Δίδαξε στο Πειραματικό Σχολείο του Α.Π.Θ. (1998-2000). Είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα κινούνται στον χώρο της Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας και κυρίως της Παιδικής Λογοτεχνίας. Τον έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα ειδολογικά ζητήματα της Λογοτεχνίας, καθώς και ζητήματα Ποιητικής, Ρητορικής και Διδακτικής της Λογοτεχνίας και ειδικότερα της Παιδικής Λογοτεχνίας στην Εκπαίδευση. Έργα: "Η επίταξη τον σύναρθρου επιθέτου στο έργο του Γ. Θέμελη" (1992, διδ. διατρ.)· "Η ποίηση για παιδιά και νέους" (1993)· "Άρθρα και μελετήματα για την παιδική λογοτεχνία" (1999)· "Για την ποιητική και τη ρητορική του Ανδρέα Εμπειρίκου" (2000). Συνεργάστηκε στη "Μικρή Ανθολογία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας"· Από το 1204 έως σήμερα (1997) και στον τόμο "Βιογραφίες Νεοελλήνων Συγγραφέων" (1997). Συμμετείχε στην επιτροπή αξιολόγησης για το "Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων Α΄ και Β΄ Δημοτικού" και μετέφρασε το βιβλίο "Τι είναι λογοτεχνικό είδος;" (2000) του Γάλλου θεωρητικού J. -M. Schaeffer. Άρθρα και μελετήματά του έχουν δημοσιευθεί σε συλλογικούς τόμους, πρακτικά συνεδρίων, εφημερίδες και περιοδικά.

Αλεξάκης, Ελευθέριος Π.
Ο Λευτέρης Αλεξάκης κατάγεται από τη Λακωνία. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία με υποτροφία του ΙΚΥ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1962-1967) και Εθνολογία και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Universite Libre de Bruxelles (1968-1970). Πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα με άριστα από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων το 1980. Από το 1974 είναι μόνιμος ερευνητής και από τον Ιούνιο του 1996 διευθυντής ερευνών στο Κέντρο Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών. Ασχολείται κυρίως με το ελληνικό σύστημα συγγένειας και την Εθνολογία και Εθνοϊστορία των Βαλκανικών λαών. Έχει δημοσιεύσει πολλές μελέτες και έχει γράψει τα σενάρια δύο εθνογραφικών ντοκυμαντέρ, που προβλήθηκαν από την ΕΡΤ. Είναι μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών και διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εθνολογίας από το 1992 έως το 1996 και από το 1998 έως το 2000. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (1996-1997). Επίσης έχει διδάξει με ανάθεση από τον τομέα "Εισαγωγή στην Κοινωνική Ανθρωπολογία" στους μεταπτυχιακούς φοιτητές της Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1999-2000).

Ο Κώστας Αλεξανδρίδης γεννήθηκε το 1958. Φοίτησε με υποτροφία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και αποφοίτησε το 1981. Υπήρξε μέλος του χορευτικού συγκροτήματος και δάσκαλος στο Σωματείο «Ελληνικοί χοροί Δόρα Στράτου» (1976-1981). Είναι ιδρυτής και Πρόεδρος του Ελληνικού Σωματείου Διάσωσης και Διάδοσης της Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς «Οι Μωμόγεροι». Δίδαξε ελληνικούς χορούς σε δεκάδες πολιτιστικά σωματεία και Δήμους και σε ειδικά σεμινάρια στο Εξωτερικό. Βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Ουκρανίας το 1996, από την Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αμερικής και Καναδά το 1994. Τιμήθηκε με το παράσημο του διακεκριμένου λαϊκού καλλιτέχνη στην πρώην Σοβιετική Ένωση το 1988. Επιμελήθηκε τις τελετές παράδοσης Ολυμπιακής Φλόγας στο Παναθηναϊκό Στάδιο (1988, 1992), στο ΟΑΚΑ (1986,1991), στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (1985,1986,1993,1996). Σκηνοθέτησε εκατοντάδες παραστάσεις στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το ποντιακό θέατρο. Διαθέτει ένα από τα πλουσιότερα βεστιάρια με 2.000 περίπου παραδοσιακές ενδυμασίες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι αυθεντικές.

Βαρβούνης, Μανόλης Γ.
Ο Μ. Γ. Βαρβούνης γεννήθηκε στη Σάμο το 1966. Σπούδασε στο Ιστορικό και Αρχαιολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1983-1988). Ειδικεύθηκε στη Λαογραφία και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1991). Πραγματοποίησε επίσης μεταδιδακτορικές ερευνητικές σπουδές στο Universite Catholique της Louvain (Louvain-La-Neuve) του Βελγίου (1996-1997). Το 1992 εξελέγη λέκτωρ και το 1998 επίκουρος καθηγητής Λαογραφίας στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, όπου διδάσκει. Έχει λάβει μέρος σε πολλά συνέδρια και έχει δημοσιεύσει μελέτες αυτοτελώς ή σε επιστημονικά περιοδικά, τιμητικούς τόμους και πρακτικά συνεδρίων. Είναι μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τον Μάρτιο του 2005 η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος τον τίμησε με το οφφίκιο του "Άρχοντος Προστάτου των Γραμμάτων της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας", ενώ το 2005, με σεπτή πατριαρχική απόφαση, ορίστηκε μέλος του Δ.Σ. της Αδελφότητος Οφφικιάλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου "Παναγία η Παμμακάριστος".

Βεργέτη, Μαρία Κ.
Η Μαρία Βεργέτη γεννήθηκε στην Κομοτηνή. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα, στις ΗΠΑ. Το 1984 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην Κοινωνιολογία/Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο της Γουέστ Βιρτζίνια, στις ΗΠΑ, όπου παρουσίασε μεταπτυχιακή εργασία με τίτλο Ελληνοαμερικάνοι σε μικρές πόλεις. Από το 1993 είναι διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Η διδακτορική της διατριβή έχει τίτλο Εθνοτοπική ταυτότητα: η περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου. Στο δημοσιευμένο έργο της συμπεριλαμβάνονται τα βιβλία: "Από τον Πόντο στην Ελλάδα: Διαδικασίες διαμόρφωσης μιας Εθνοτοπικής ταυτότητας" (1η έκδοση 1994, 2η έκδ. 2000), "Ομογενείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση, 1985-1995: Ζητήματα στέγασης, απασχόλησης, ταυτότητας" (1998), "Παλιννόστηση και κοινωνικός αποκλεισμός" (1η έκδ. 1999, 2η αναθεωρημένη έκδ. 2003) και "Χρονολόγιο και Εργογραφία Γεωργίου Θ. Κανδηλάπτου-Κάνεως, 1881-1971" (2002). Είναι λέκτορας Κοινωνιολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Ο Γιώργος Βοζίκας είναι φιλόλογος και διδάκτωρ Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών ("Διδακτική της Ιστορίας - Πολιτιστική Παράδοση") του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου και πήρε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης. Στο ίδιο Τμήμα εκπόνησε με υποτροφία από το Ι.Κ.Υ. τη διδακτορική του διατριβή και αναγορεύτηκε δρ. Λαογραφίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα σχετίζονται, κυρίως, με τη ζωή στην πόλη. Εξειδικεύεται στο χώρο και τον χρόνο της πόλης, στις τελετές, στην τελετουργία, στη συλλογική ταυτότητα και στην προφορική ιστορία. Εργάστηκε ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια δημόσια εκπαίδευση, ενώ από το 2003 μέχρι το 2008 ήταν αποσπασμένος, ως επιστημονικός συνεργάτης, στο Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας Ακαδημίας Αθηνών. Πρόσφατα εξελέγη Ερευνητής Δ΄ Βαθμίδας στο ίδιο Κέντρο. Έχει λάβει μέρος σε διάφορα διεθνή και τοπικά συνέδρια, έχει συμμετάσχει στη συγγραφή βιβλίου για τον λαϊκό πολιτισμό και την εκπαίδευση, έκδοση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, και έχει δημοσιεύσει διάφορα ελληνικά και ξενόγλωσσα άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Έχει συμμετάσχει στην παρουσίαση λαογραφικών θεμάτων στο ραδιόφωνο και σε ντοκυμαντέρ για την τηλεόραση. Είναι μέλος σε διάφορες λαογραφικές εταιρίες συμπεριλαμβανομένων της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρίας και της Αmerican Folklore Society.

Γεννήθηκε στον Πειραιά από γονείς πρόσφυγες Ποντίους της πρώτης γενιάς. Πήρε πτυχίο από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών (τμήμα κλασικό). Σταδιοδρόμησε στην ιδιωτική εκπαίδευση και συνταξιοδοτήθηκε ως λυκειάρχης. Στην αρχή ασχολήθηκε με θέματα Ιστορίας και Λαογραφίας της Ηπείρου. Στη συνέχεια, με την καθοδήγηση του βυζαντινολόγου Οδυσσέα Λαμψίδη, Προέδρου επί σειρά ετών της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, άρχισε και συνέχισε να ασχολείται με τα θέματα του ποντιακού Ελληνισμού. Για τη δράση της και τη μεγάλη προσφορά της στα ποντιακά σωματεία, έχει βραβευτεί με τιμητικά διπλώματα. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και μέλος ποντιακών σωματείων του Λεκανοπεδίου Αττικής. Συνεργάζεται με διάφορα ποντιακά έντυπα.

Γεννήθηκε στην Κοκκινιά Κιλκίς από αγρότες γονείς. Ενώ ετοιμάζεται για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο, χάνει την όραση του. Με οδηγό την ποντιακή παράδοση, μετατρέπει την αδυναμία σε δύναμη και σπουδάζει, χωρίς τη βοήθεια της όρασης, Νομικά στο Α.Π.Θ., αριστεύοντας σε όλα τα μαθήματα. Παρακολουθεί παράλληλα μαθήματα της Φιλοσοφικής Σχολής. Το Δεκέμβριο του 1966 αναγορεύεται Διδάκτωρ της Νομικής του Α.Π.Θ. με το βαθμό "άριστα". Συνέγραψε 16 ποντιακά θεατρικά έργα, πάνω από 100 ποιήματα στην ποντιακή διάλεκτο και τη μοναδική στο είδος της μελέτη Τα "Τραγούδια του ποντιακού λαού", πολύτιμο κεφάλαιο της Λαογραφίας μας, σε τρεις εκδόσεις. Πραγματοποιεί εκατοντάδες λαογραφικές εκπομπές από το Κρατικό Ραδιόφωνο. Βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών και την Ακαδημία Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού της Γερμανίας. Είναι ιδρυτής του Φάρου Ποντίων. Είναι παντρεμένος κι έχει δύο παιδιά.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1978. Από μικρή μυήθηκε στον ποντιακό πολιτισμό δίπλα στον πατέρα της, Στάθη Ευσταθιάδη, ακολουθώντας τον σε δεκάδες καταγραφές, κυρίως στον ιστορικό Πόντο. Είναι απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών (Α.Π.Θ.) και τελειόφοιτη του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας (Δ.Π.Θ.), στην κατεύθυνση "Εθνολογία". Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής. Γνωρίζει Αγγλικά, Ιταλικά και Τουρκικά. Επιμελήθηκε cd ποντιακής μουσικής και βιβλία ποντιακού περιεχομένου. Επισκέπτεται κάθε χρόνο τον Πόντο, πραγματοποιώντας καταγραφές και ξεναγήσεις. Είναι Πρόεδρος του Φάρου Ποντίων και μητέρα δύο αγοριών, του Στάθη και του Ιάσονα.

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Είναι πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του τμήματος Αρχαιολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι Καθηγήτρια στο γνωστικό αντικείμενο του Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού στο ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος του παραπάνω τμήματος. Επίσης, είναι συντονίστρια και διδάσκουσα στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στη Θεματική Ενότητα Ελληνικός Πολιτισμός: Τέχνες II / Επισκόπηση Ελληνικής Μουσικής και Χορού. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σχετικά με το αντικείμενο του χορού σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά και σε συλλογικούς τόμους. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε συμπόσια και συνέδρια με ανακοινώσεις που έχουν δημοσιευτεί σε αντίστοιχα πρακτικά και έχει συγγράψει βιβλίο με τίτλο: "Ο χορός στην ελληνική παράδοση" (Αrt Work, β΄ έκδοση). Έχει επίσης μεταφράσει και επιμεληθεί το σύγγραμμα της Α. P. Royce, "The Anthropology of Dance" (εκδ. νήσος). Είναι επίσης μέλος επιστημονικών εταιρειών και συλλόγων.

Γεννήθηκε στον Καύκασο, στην πόλη Γκουνταούτα της Αμπχαζίας (δημοκρατία της πρώην Σοβιετικής Ένωσης) από γονείς Έλληνες Πόντιους. Πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στην πόλη Κεντάου του Καζαχστάν, τόπο εξορίας των Ποντίων από το σταλινικό καθεστώς. Σπούδασε χημεία και βιολογία στο Κρατικό Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο της πόλης Τομσκ της Ρωσίας, παρακολουθώντας παράλληλα για δυο χρόνια μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε το 1979. Είναι διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και εργάζεται ως καθηγήτρια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έχουν δημοσιευθεί εισηγήσεις καθώς και άρθρα της σχετικά με τα ζητήματα των Ποντίων. Το 2006 κυκλοφόρησε το βιβλίο της με τίτλο "Παιδιά της νέας προσφυγιάς" (εκδ. "Γόρδιος").

Πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας Λάρισας, Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Φλώρινας, Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας Μυτιλήνης και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Παιδαγωγικής (Διδακτική της Ιστορίας με νέες τεχνολογίες). Είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Π.Τ.Δ.Ε. Φλώρινας. Υπηρετεί στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση από το 1990. Είναι γνώστης της αγγλικής και της τουρκικής γλώσσας. Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται σε ζητήματα Ιστορίας, Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, διδακτικής και νέων τεχνολογιών. Έχει πραγματοποιήσει έρευνες σε δημόσια και ιδιωτικά αρχεία· μετά από επιτόπια έρευνα έχει καταγράψει, τεκμηριώσει και ψηφιοποιήσει υλικά αντικείμενα-κειμήλια· έχει πραγματοποιήσει συνεντεύξεις για τη συλλογή προφορικού υλικού που αφορά στον προσφυγικό ελληνισμό. Έχει συμμετάσχει ως εισηγητής σε συνέδρια και ημερίδες και έχει δημοσιεύσει εργασίες του σε επιστημονικά περιοδικά, πρακτικά συνεδρίων, συλλογικούς τόμους και εφημερίδες.

Ο Στάθης Κεκρίδης γεννήθηκε στην Καβάλα, όπου ολοκλήρωσε τις στοιχειώδεις και γυμνασιακές σπουδές του. Το 1960 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1966 διορίσθηκε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου υπηρέτησε επί εικοσιπενταετία ως καθηγητής, γυμνασιάρχης και σχολικός σύμβουλος. Το 1989 αναγορεύθηκε αριστούχος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας). Το 1991 εκλέχθηκε Λέκτωρ στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης /τμήμα Ιστορίας - Εθνολογίας, με γνωστικό αντικείμενο "Πνευματικός βίος και πολιτισμός των Βαλκανικών λαών κατά την τουρκοκρατία". Το 1997, στα πλαίσια εκπαιδευτικής άδειας, πραγματοποίησε μεταδιδακτορική έρευνα σε αρχεία (Κρατικά, της Ακαδημίας Επιστημών και του Ινστιτούτου Βαλκανικών Σπουδών της Σόφιας) και βιβλιοθήκες (Εθνική "Κύριλλος-Μεθόδιος", Ινστιτούτου Βαλκανικών Σπουδών και Εκκλησιαστικής Ακαδημίας) της Βουλγαρίας. Το 1999 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής στο τμήμα Ιστορίας Εθνολογίας του Δ.Π. Θράκης όπου δίδαξε "Ιστορία των Βαλκανικών Λαών" και "Ιστορία του Ισλαμικού Κόσμου". Το 2002 εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής στο τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξεινίων χωρών του ίδιου Πανεπιστημίου, για το γνωστικό αντικείμενο "Πολιτισμός των Παρευξεινίων λαών κατά τη νεώτερη και σύγχρονη εποχή". Έχει συγγράψει, στα ελληνικά, αγγλικά και σερβικά, περισσότερες από εξήντα επιστημονικές μελέτες, μετέσχε σε πολλά ελληνικά και διεθνή συνέδρια, ενώ πήρε μέρος σε ερευνητικά προγράμματα ως μέλος ερευνητικής ομάδας και ως επιστημονικώς υπεύθυνος.

Ο Κώστας Δημ. Κονταξής γεννήθηκε στο Κουτσελιό Ιωαννίνων. Σπούδασε στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία Ιωαννίνων, στη διετή μετεκπαίδευση δασκάλων στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημ. Εκπαίδευσης και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Παρακολούθησε μαθήματα Γαλλικής γλώσσας και πολιτισμού στο Καθολικό Ινστιτούτο του Παρισιού και μεταπτυχιακά μαθήματα: Οικονομικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Παρίσι Ι), Αρχαιολογία Ελληνιστικών χρόνων στην Ecole pratique des Hautes Etudes (Πρακτική Σχολή Ανώτατων Σπουδών) του Παρισιού και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociale (Σχολή Ανώτατων Σπουδών στις Κοινωνικές Επιστήμες). Το 1986 αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με βαθμό "άριστα". Από το 1966 μέχρι το 1990 υπηρέτησε ως δάσκαλος και διευθυντής σε δημοτικά σχολεία της περιοχής Αγρινίου και από το 1990 μέχρι το 2003, ως φιλόλογος καθηγητής σε γυμνάσια και λύκεια του Αγρινίου, διευθυντής γυμνασίου και λυκείου και Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων. Υπηρέτησε για πολλά χρόνια, το συνδικαλιστικό κίνημα. Την τετραετία 1983-1987 υπηρέτησε, με απόσπαση, στα ελληνικά σχολεία του Παρισιού. Το Σεπτέμβριο του 2003 εκλέχτηκε μέλος ΔΕΠ στη βαθμίδα του Λέκτορα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, όπου διδάσκει το μάθημα της Λαογραφίας. Εξέδωσε πέντε βιβλία λαογραφικού, κυρίως, περιεχομένου και, για την υποβοήθηση των φοιτητών του, τέσσερα βιβλία Πανεπιστημιακών παραδόσεων. Μελέτες του, ιστορικού και λαογραφικού περιεχομένου, δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς, σε περιοδικά και εφημερίδες. Έλαβε μέρος ως εισηγητής σε πανελλαδικά και διεθνή συνέδρια. Είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες.

Ο Γιώργος Κούζας γεννήθηκε (1981) και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, απ΄ όπου αποφοίτησε το 2003, με το βαθμό "άριστα". Το 2004, έπειτα από επιτυχείς εξετάσεις στο Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, ανακηρύχθηκε υπότροφος, και εισήχθη στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας, για ειδίκευση στη Λαογραφία. Το 2006 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές και συνέχισε για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής, στο ίδιο αντικείμενο, στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έργο του: Το αρχείο του "Λαογραφικού Φροντιστηρίου" τον Γ. Α. Μέγα. Αναλυτικός Κατάλογος, Παράρτημα 12 της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας (σε συνεργασία με τον Μ. Γ. Βαρβούνη), Αθήνα 2007. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και τιμητικούς τόμους, ενώ έχει λάβει μέρος σε συνέδρια Λαογραφίας. Είναι μέλος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός", της Ελληνικής Ονοματολογικής Εταιρείας και άλλων επιστημονικών εταιρειών.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.