Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Η ποιητική μνήμη της γλώσσας και άλλα δοκίμια

Η ποιητική μνήμη της γλώσσας και άλλα δοκίμια
[...] Αισθανόταν "αδελφικά" και διατηρούσε ανοιχτούς τους πόρους επικοινωνίας του με τους ποιητές και τους πεζογράφου ς στο έργο των οποίων είχε μεταιχμιακή σημασία η ενεργός γλωσσική συνείδηση. Αυτό που σχηματικά συνηθίζουμε να ονομάζουμε "αγωνία της έκφρασης" και που έχει να κάνει με την κρίσιμη διαδικασία διάρρηξης των γλωσσικών συμβάσεων της κάθε εποχής, ο Νικολαΐδης το θεωρούσε όχι ως ένδειξη μιας προσωπικής αιρετικής στάσης, αλλά ως αποδοχή και "μορφολογική διεκπεραίωση" ενός ευρύτερου αιτήματος έκφρασης που σε στιγμές ιστορικών συγκυριών ζητούν οι κοινωνίες. Με αυτό το πρίσμα ξαναδιάβαζε τον Ανδρέα Κάλβο και τον Διονύσιο Σολωμό, τον Άγγελο Σικελιανό και τον Κ. Π. Καβάφη, τον Γιώργο Σεφέρη και τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Ανδρέα Εμπειρίκο και τον συνομήλικό του Νίκο Καρούζο, όπως και, κατ΄ εξαίρεσιν, δυο πεζογράφους: τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και τον Νίκο Καζαντζάκη. Αυτούς ακριβώς δηλαδή με τους οποίους ασχολήθηκε ερευνητικά, και μάλιστα περισσότερες της μιας φορές. Είχε επινοήσει και συνθέσει μια άτυπη γενεαλογία γλωσσοπλαστών της λογοτεχνίας του 190υ και του 200ύ αιώνα, υποστηρίζοντας ότι με το έργο τους- και ίσως αυτή η πρόταση να έχει την ιδιαίτερη, άξια προς διερεύνηση, σημασία της- συνειδητά ή όχι διαδραμάτισαν έναν καθοδηγητικό ρόλο στις συνειδήσεις των εμπνευσμένων λογίων και λογοτεχνών: από το γύρισμα του 18ου προς τον 19ο αιώνα και εντεύθεν. Και, προφανώς, διεκδικούσε κι εκείνος με τη σειρά του μια θέση σ΄ αυτή τη γενεαλογία. Εξαιρούσε όμως, και τούτο πάλι για προφανείς λόγους, όσους είχαν συντελέσει, σύμφωνα με τη δική του θεωρία, στον απεμπλουτισμό της ελληνικής γλώσσας από τα διαχρονικά της φορτία, καθώς είχαν με το έργο τους ταχθεί υπέρ μιας μονοσήμαντης υποτιθέμενης γλωσσικής καθαρότητας: τον Γιάννη Ψυχάρη, κυρίως, αλλά κατά δεύτερο λόγο και τον Κωστή Παλαμά ή τον Γιάννη Ρίτσο. [...]

(από την εισαγωγή, Αλέξης Ζήρας)


Ένας τόμος που συγκεντρώνει κατά καιρούς κείμενα του καταξιωμένου πεζογράφου και ποιητή Αριστοτέλη Νικολαΐδη για τους Σολωμό, Παπαδιαμάντη, Σικελιανό, Καβάφη, Εμπειρίκο, Ελύτη, Σεφέρη, Καζαντζάκη, Καρούζο, Κίμωνα Φράιερ, Γιώργο Βουγιουκλάκη κ.ά.


Σημείωση: Εισαγωγή: Αλέξης Ζήρας.

21χ14 εκ., 303 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.4 (Νεοελληνικό δοκίμιο ), 809.1 (Ποίηση - Ερμηνεία και κριτική)
ISBN: 978-960-8264-17-5
ISBN (10ψήφιο): 960-8264-17-0
Βάρος: 0.455 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2007
Γράψε τη δική σου κριτική
17.32
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

15.41
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Νικολαΐδης, Αριστοτέλης Θ.
Ο Αριστοτέλης Νικολαΐδης (1922 - 1996) γεννήθηκε στη Μυτιλήνη στις 25 Νοεμβρίου 1922. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έλαβε ενεργό μέρος στην Αντίσταση και φυλακίσθηκε από τους κατακτητές. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική. Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Διαβαθμίσεις". Το 1954 υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή και έφυγε για το Παρίσι ως υπότροφος του γαλλικού κράτους. Το διάστημα 1956-1965 εργάστηκε ως ψυχίατρος στο εξωτερικό. Το 1966 ίδρυσε στην Αθήνα το Διεθνές Ίδρυμα Επιστημονικής Ορολογίας και Γλώσσας, που από το 1973 λειτουργεί και στη Γενεύη. Υπήρξε, επίσης, ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Γλωσσικού Ομίλου. Το 1967 κατέφυγε αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ και στην Ελβετία, μέχρι το 1975, που επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά εκδόθηκε και το μυθιστόρημά του "Η εξαφάνιση", που τιμήθηκε με το Πρώτο Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Έργα του, μυθιστορήματα, ποιήματα και δοκίμια, μεταφράσθηκαν στα γαλλικά, γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, σουηδικά και σε άλλες γλώσσες.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.