Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Ύδρα
(1920-1970)

Offer
Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα μπαινοβγαίνοντας σε ένα ιστορικό σπίτι γεμάτο πίνακες, εικόνες και κειμήλια μιας άλλης εποχής: στο επιβλητικό αρχοντόσπιτο του προκρίτου της Ύδρας Λάζαρου Κουντουριώτη.

Μικρό παιδί τριγύριζα, θυμάμαι, τους ατελείωτους χώρους του, γοητευμένος από τις φωτογραφίες που έβλεπα παντού, σε όλα τα δωμάτια, θυμάμαι ακόμη πόση εντύπωση μου προκαλούσε η μεγάλη προσωπογραφία συγγενικού προσώπου της οικογένειας το οποίο, με ατάραχη γαλήνη, σε παρακολουθούσε θαρρείς με το βλέμμα του από όποια θέση κι αν το κοίταζες. Ήταν και παραμένει ακόμη, κάθε φορά που επισκέπτομαι το χώρο -μουσείο σήμερα-, το αγαπημένο μου πείραμα. Ένα σημαντικό για μένα πρόσωπο και ξεχωριστή κυρία της εποχής, η αείμνηστη Φρόσω Κουντουριώτη, ιδιοκτήτρια του σπιτιού και νονά μου, διακρίνοντας την περιέργεια μου για όλα αυτά, μου χάρισε κάποια στιγμή την πρώτη μου φωτογραφία. Αυτή ήταν για μένα η αρχή...

Από τότε ξεκίνησα με αγάπη και μεράκι να μαζεύω φωτογραφίες και έτσι βρέθηκα να κατέχω σήμερα μια σημαντική συλλογή ασπρόμαυρων φωτογραφιών της παλιάς Ύδρας. Η συλλογή αυτή αποτελεί, χωρίς καμία υπερβολή, ένα από τα πολυτιμότερα πράγματα της ζωής μου. Μέσα από αυτήν ανασκαλεύω το παρελθόν, ξαναζωντανεύω γεγονότα και μεγάλες στιγμές του τόπου τα οποία δεν είχα την τύχη να ζήσω από κοντά ο ίδιος αλλά τα πληροφορήθηκα από διηγήσεις παλιών Υδραίων και φίλων.

Οι φωτογραφίες αυτές έγιναν προσωπικό ταξίδι, μιλούσα μαζί τους και ονειρευόμουν ώσπου, το καλοκαίρι του 2007, μια συγκυρία και οι προτροπές της κ. Μιράντας Σοφιανού, στάθηκαν η αφορμή ένα μέρος της συλλογής να αποτελέσει την έκθεση "Η παλιά Ύδρα" στην Αίθουσα Τέχνης και Συναυλιών του Δήμου Ύδρας. Το υλικό αυτό, εμπλουτισμένο και με άλλες, ανέκδοτες φωτογραφίες, έγινε σήμερα βιβλίο το ανά χείρας φωτογραφικό λεύκωμα που πηγάζει από την αγάπη μου για το νησί, και στις σελίδες του αποτυπώνει αυτά που κουβαλάμε μέσα μας: το παρελθόν, τις μικρές και μεγάλες στιγμές των ανθρώπων του, τη μοναδική ιστορία του.

Στην Ύδρα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον δεν ξεμπλέκονται εύκολα. Το μυστικό είναι να μάθουμε να τα συνδυάζουμε αρμονικά.

(Αντώνης Ράμπιας, Συλλέκτης)

28χ27 εκ., 198 σελίδες
Δέσιμο: Σκληρό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 779 (Φωτογραφικές συλλογές)
Άλλα πρόσωπα: Συλλογικό έργο (Φωτογράφος) , Richard Witt (Μεταφραστής) ,
ISBN: 978-960-464-003-4
ISBN (10ψήφιο): 960-464-003-8
Βάρος: 1.604 κιλά
Εκδότης: Μίλητος
Έτος Κυκλοφορίας: 2008
Γράψε τη δική σου κριτική
60.57
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

44.82
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Παρασκευά, Φοίβη
H Φοίβη Παρασκευά γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Μουσικολογία και Ιστορία της Τέχνης στο Παρίσι στη Σορβόννη όπου αποφοίτησε με Master II. Eργάζεται ως δημοσιογράφος και είναι τακτικό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τεχνοκριτικών AICA.

Τέτσης, Παναγιώτης, 1925-2016
Ο Παναγιώτης Τέτσης, ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους που διαμόρφωσαν την ελληνική μεταπολεμική ζωγραφική, γεννήθηκε στην Ύδρα το 1925. Το 1940 παίρνει τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής, ενώ την ίδια χρονιά γνωρίζει τους "πραγματικούς του δασκάλους", τον Πικιώνη και τον Χατζηκυριάκο - Γκίκα. Το 1943 σπουδάζει ζωγραφική στο προπαρασκευαστικό τμήμα της "Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών" στην Αθήνα, κοντά στους Δ. Μπισκίνη και Π. Μαθιόπουλο. Ακολουθεί εισαγωγή του στα εργαστήρια της Σχολής, κοντά στον Κ. Παρθένη, απ΄ όπου αποφοίτησε το 1949. Μέλος της ομάδας Αρμός Α και αργότερα της ομάδας Αρμός Β, το 1951 διορίστηκε επιμελητής στην έδρα του ελεύθερου σχεδίου με καθηγητή τον Χατζηκυριάκο - Γκίκα στην Ανώτατη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Από το 1953 έως το 1956, ο Π. Τέτσης εγκαθίσταται στο Παρίσι, με υποτροφία του ΙΚΥ. Εκεί, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού διδάσκεται την τέχνη της χαλκογραφίας. Από το 1958 έως το 1976 διδάσκει στο Ελεύθερο Σπουδαστήριο Καλών Τεχνών (γνωστή αργότερα ως "Σχολή Βακαλό"), ενώ παράλληλα (έως το 1962) διδάσκει ελεύθερο σχέδιο στη "Σχολή Σχεδιαστών του Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ομίλου". Το 1958 το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Τέχνης τον εκλέγει μεταξύ Ελλήνων υποψηφίων, για το διεθνές βραβείο του Μουσείου Γκουνγκενχάιμ, όπου και εκτίθεται το έργο του. Ακολουθεί (1962) το Βραβείο Κριτικών για το έργο "Το Ναυπηγείο", ενώ το 1970 ορίζεται εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Μπιενάλε Βενετίας. Λόγω των ειδικών πολιτικών συνθηκών αρνείται τη συμμετοχή. Το 1976 εκλέγεται καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στο Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής, όπου διδάσκει έως το 1991. Το 1989 η σύγκλητος τον εκλέγει πρύτανη του Ιδρύματος και το 1993 εκλέγεται ακαδημαϊκός. Είχε λάβει μέρος σε διεθνείς εκθέσεις ως εκπρόσωπος της Ελλάδας. Είχε παρουσιάσει έργα του σε 90 ατομικές και σε πάρα πολλές θεματικές - ομαδικές εκθέσεις. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Μαρτίου 2016, σε ηλικία 91 ετών.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.