Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Η Ουλρίκε μετά το Θάνατο της Μάινχοφ
(Βιβλίο δεύτερο: Coup dʼEtat: Δεκέμβριος 1974 - Μάιος 1976)
Συγγραφέας:   Δημήτριος Μπελαντής


Η Ουλρίκε μετά το Θάνατο της Μάινχοφ
Οι σφαίρες που ρίχτηκαν στον Ρούντι έβαλαν τέλος στο όνειρο της μη βίας. Όποιος δεν οπλίζεται πεθαίνει. Όποιος δεν πεθαίνει είναι θαμμένος ζωντανός: στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στις τρύπες (τις πόλεις-δορυφόρους), στις απαίσιες πέτρες των καινούργιων κτιρίων, στους παιδικούς κήπους και στα σχολεία, στις πλήρως εξοπλισμένες μοντέρνες κουζίνες, στα αναρίθμητα υπνοδωμάτια-παλάτια.
Ουλρίκε Μάινχοφ, 1968.

" Η Ουλρίκε άκουγε τον Μπάαντερ με μεγάλο θαυμασμό. Αυτός ο νέος άνδρας είχε οικοδομήσει την επαναστατική του ταυτότητα με στερήσεις, με αυτομόρφωση, με πείσμα. Ό,τι δεν είχε σε αστική παιδεία, το διέθετε σε ταξικό ένστικτο. Το ταξικό ένστικτο! Κάτι που είχαν στερηθεί τόσοι και τόσοι ηγέτες της νόμιμης Αριστεράς. Ακόμη και της εξωκοινοβουλευτικής. Είχαν αναγάγει τη νομιμότητα στη λυδία λίθο της πολιτικής τους. Αγκάλιαζαν τη μη βία, επαινώντας στην πραγματικότητα το μονοπώλιο της κρατικής βίας. Και όταν μιλούσαν για επαναστατική βία, το έκαναν στην πραγματικότητα για να την ξορκίσουν σ΄ ένα απροσδιόριστο μέλλον, όταν θα "ξυπνούσαν οι μάζες". Τότε όμως θα ήταν πλέον αργά. Οι εχθροί θα τις περίμεναν πάνοπλοι, θα τις σφάγιαζαν. Όπως παντού και πάντοτε.
Αυτή όμως η συμφωνία με τον Μπάαντερ, με την ομάδα, δεν καθαγίαζε κάθε μορφή πολιτικής βίας. Εδώ άνοιγε ένας άλλος διάλογος, όχι όμως με τους απολογητές τον κράτους αλλά ανάμεσα στους επαναστάτες...
Η Ουλρίκε τον είχε ήδη ανοίξει με σιγανή φωνή μέσα της:
«Ναι, το κίνημα έχει το δικαίωμα να χτυπά τους αντιδραστικούς. Δεν έχει όμως το δικαίωμα να τρώει από τις σάρκες του. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα στο όνομα του κινήματος να σπιλώνει αγωνιστές. Να ξαναστήνει μικρές Δίκες της Μόσχας. Νισάφι πια με το μικροσταλινισμό και με τη μικροφυσική της εξουσίας, τόσο στις μικρές ομάδες της νόμιμης Αριστεράς όσο και στις παράνομες. Με τις μικροηγεσίες, με το πάθος τους για εξουσία, με την παρανοϊκή τους θεώρηση.
»Δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου, σύντροφοι. Ήδη το επιτελείο της επανάστασης είναι αλλού. Το αίμα του δικού μας αγώνα δεν πρέπει να σαπίσει. Πρέπει να μεταγγισθεί στις φλέβες του νέου οργανισμού. Αυτού που παλεύει στις καταλήψεις σπιτιών, στις απεργίες, στο Γκρόντε και στο Μπρόκντορφ»."

21χ14 εκ., 301 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Μυθιστορία
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.3 (Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα)
ISBN: 978-960-7280-30-5
ISBN (10ψήφιο): 960-7280-30-Χ
Βάρος: 0.373 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2007
Γράψε τη δική σου κριτική
15.99
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

14.23
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Μπελαντής, Δημήτριος
Ο Δημήτρης Μπελαντής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Αποφοίτησε από την Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1981 και σπούδασε νομικά στο Νομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών μεταξύ του 1981 και του 1986. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή υπό την εποπτεία του Αριστόβουλου Μάνεση με θέμα "Αντιτρομοκρατική νομοθεσία και αρχή του κράτους δικαίου", σχετική με τα προβλήματα συνταγματικότητας των αντιτρομοκρατικών νόμων. Η διατριβή αυτή έχει ήδη εκδοθεί από τις εκδόσεις "Δίκαιο και οικονομία" το 1997. Από το έτος 1988 ασκεί μαχόμενη δικηγορία στην Αθήνα. Ενεργοποιείται συνδικαλιστικά στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και έχει διατελέσει μέλος της διοίκησης του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κατά την περίοδο 1998-1999. Έχει δημοσιεύσει σειρά άρθρων και μελετών αλλά και σε εφημερίδες και έντυπα της ευρύτερης αριστεράς ("Εποχή", "Πριν" κ.ά.). Μεταξύ αυτών: -"Η μαχόμενη δημοκρατία" σε περ. "Θέσεις" τ.53-54 -"Η στροφή των διανοούμενων για την διακριτική γοητεία του "εκσυγχρονισμού" στους αριστερούς διανοούμενους", σε περ. "Θέσεις" τ. 59/1997 -"Γύρω από την εξέλιξη του καπιταλιστικού μηχανισμού ασφαλείας", σε περ. "Ουτοπία" τ. 18/1995 -"Συστηματική βία και πολιτική αντιβία στον όψιμο καπιταλισμό" σε περ. "Ουτοπία" τ. 39/2000 -"Συνέπειες από την θέση του "ένοπλου ανθρωπισμού", σε περ. "Δικαιώματα του ανθρώπου" τ. 6/2000 -"Η τρομοκρατία ως πολιτικό έγκλημα" σε "Νομικό Βήμα" 2003, σελ. 965 επ., -από κοινού με την Ευαγγελία Γεωργίτση "Δικαιώματα των υποδίκων κρατουμένων ως μελών τρομοκρατικών οργανώσεων" σε περ. "Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου" 1/2003 σελ. 45 επ., -"Πενταμελή Εφετεία ή Δικαστήρια Ενόρκων; Ζητήματα σχετικά με την συνταγματική δωσιδικία των αδικημάτων σχετικά με την τρομοκρατική δραστηριότητα" σε περ. "Το Σύνταγμα", 2000 κ.ά. Επίσης έχει παράσχει γνωμοδότηση στην δίκη της 17ης Νοέμβρη γύρω από την σχέση των εννοιών της πολιτικής τρομοκρατίας και του πολιτικού εγκλήματος.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.