Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Η διάσπαση της Δύσης
Συγγραφέας:   Jurgen Habermas


Offer
Η ως ενιαία θεωρούμενη Δύση είναι διασπασμένη. Όμως δεν προξένησε τη διάσπαση αυτή ο κίνδυνος της διεθνούς τρομοκρατίας, αλλά η πολιτική της κυβέρνησης των ΗΠΑ, που αγνοεί το διεθνές δίκαιο, εκτοπίζει τα Ηνωμένα Έθνη στο περιθώριο και αψηφά τη ρήξη με την Ευρώπη. Η διάσπαση διασχίζει και την Ευρώπη και την Αμερική. Στη Γερμανία, η απομάκρυνση της αμερικανικής κυβέρνησης και των ελίτ από τις δικές τους παραδόσεις επιδρά ως δοκιμασία. Η χημική ένωση στην οποία συνίστατο ο δυτικός προσανατολισμός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, από την εποχή του Αντενάουερ, αποσυντίθεται σήμερα στα δύο της στοιχεία: η οπορτουνιστική προσαρμογή στην ηγεμονική δύναμη διαχωρίζεται σαφώς από τη διανοητική και ηθική προσήλωση σε θεμελιώδες αρχές και βασικές πεποιθήσεις του δυτικού πολιτισμού.
Στο εβδομηκοστό πέμπτο έτος της ηλικίας του, ο πολιτικός διανοητής Γιούργκεν Χάμπερμας αποδεικνύεται λαμπρός αναλυτής και εμψυχωτής της δημοκρατίας και του ευρωπαϊκού πνεύματος. Το βιβλίο "Η διάσπαση της Δύσης" συγκεντρώνει κείμενα που γράφτηκαν μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, μεταξύ των οποίων και ένα νέο, εκτεταμένο δοκίμιο σχετικά με το μέλλον του καντιανού προγράμματος για μια τάξη των πολιτών του κόσμου.


Σημείωση: Πρόλογος: Νίκος Κοτζιάς.

24χ15 εκ., 257 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Αναστοχασμός
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 320.01 (Πολιτική επιστήμη - Φιλοσοφία και θεωρία)
Άλλα πρόσωπα: Νίκος Κοτζιάς (Υπεύθυνος Σειράς) , Αναστασία Δασκαρόλη (Μεταφραστής) ,
ISBN: 978-960-03-4352-6
ISBN (10ψήφιο): 960-03-4352-7
Βάρος: 0.502 κιλά
Εκδότης: Καστανιώτη
Έτος Κυκλοφορίας: 2007
Γράψε τη δική σου κριτική
23.43
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

17.34
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Habermas, Jurgen
Ο Γιούργκεν Χάμπερμας γεννήθηκε το 1929 στη μικρή πόλη Γκούμερσμπαχ της Γερμανίας. Σπούδασε φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν και της Βόννης. Βοηθός του Theodor Adorno στο Πανεπιστήμιο της Φραγκφούρτης από το 1956, διαδέχεται τον Max Horkheimer στην έδρα της φιλοσοφίας του ίδιου Πανεπιστημίου το 1964 και ενσαρκώνει τη δεύτερη γενιά της σχολής της Φραγκφούρτης. Διαφοροποιείται ωστόσο από τους δασκάλους του καθώς αρνείται τον πεσιμισμό τους και προσπαθεί με το έργο του να ανανεώσει τη συζήτηση για τη δημοκρατία, το διαφωτισμό και τον κριτικό ορθολογισμό. Παράλληλα με την ερευνητική του δραστηριότητα αρθρογραφεί στον Τύπο και παίρνει θέση σε όλα τα σημαντικά πολιτικά ζητήματα της εποχής του. Τη δεκαετία του ΄60 συνδέεται με τους ηγέτες του φοιτητικού κινήματος αλλά συγκρούεται μαζί τους όταν τάσσεται υπέρ του ριζοσπαστικού ρεφορμισμού. Από το 1971 ως το 1982 διευθύνει το Ινστιτούτο Max-Plank των κοινωνικών επιστημών και διδάσκει στα Πανεπιστήμια του Μάρμπουργκ και της Χαϊδελβέργης πλάι στον Gadamer. Το 1982 το Πανεπιστήμιο του Μονάχου αρνείται να τον εκλέξει καθηγητή, ενώ ο Τύπος της δεξιάς εξαπολύει εναντίον του οξύτατη δυσφημιστική εκστρατεία. Το 1983 επανεκλέγεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φραγκφούρτης όπου και διδάσκει μέχρι σήμερα ως ομότιμος καθηγητής. Το 1986 αντιπαρατέθηκε έντονα με τους συντηρητικούς ιστορικούς οι οποίοι θεωρούσαν το ναζισμό ως μια αμυντική απάντηση στην εμφάνιση του κομμουνισμού. Τα τελευταία χρόνια, τόσο με τα βιβλία όσο και με τα άρθρα του, ασχολείται με τη σχέση μεταξύ της οικουμενικότητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πολυπολιτισμικότητας, με την κρίση του κράτους-έθνους, την παγκοσμιοποίηση, καθώς και με τα προβλήματα της βιοηθικής, του ρατσισμού, της μετανάστευσης και της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.