Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Βάσος Καπάνταης
(Γλύπτης)

Offer
[...] Ο Βάσος Καπάνταης κάνει μια γλυπτική η οποία χωρίζεται σε δύο μεγάλες ενότητες: τα δημόσια έργα και τα ιδιωτικά. Η έκθεση αυτή ασχολείται λιγότερο με τα δημόσια έργα (για λόγους αυτονόητους, αφού δεν υπάρχει τρόπος να τα εκθέσει κανείς) και έτσι επικεντρώνεται στα ιδιωτικά. Όμως, στα δημόσια έργα συγκαταλέγεται το έργο ζωής του Βάσου Καπάνταη, το έργο που έφτιαξε στην πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης, στη Νέα Σμύρνη. Το έργο αυτό είναι μέρος της έκθεσης, μιας και προτείνεται στους επισκέπτες της να πάνε στη Νέα Σμύρνη, στην πλατεία Χρυσοστόμου, να το δουν. Για το σκοπό αυτό, ετοιμάστηκε και ένα μικρό βοηθητικό φυλλάδιο. Στό ανά χείρας βιβλίο υπάρχει ειδικό κεφάλαιο γι΄ αυτό, με ένα κείμενο του υπογράφοντος αυτό το σημείωμα. [...]

Τα δημόσια έργα του Βάσου Καπάνταη είναι αυτά που κατεξοχήν ασχολούνται με την ιστορία του τόπου, τις πληγές του ΄22 και της Κατοχής, ή αποτελούν μνημεία μνήμης των τόπων όπου βρίσκονται.
[...] Τα ιδιωτικά έργα του Βάσου Καπάνταη, που τα περισσότερα έχουν μικρό μέγεθος, δεν έχουν σχέση ούτε με την Ιστορία ούτε με τους τόπους. Είναι έργα χαράς, ερωτισμού και συγκίνησης. Ο ερωτισμός κυριαρχεί μέσα σε έναν κόσμο που θέλει να δει, να ακουμπήσει, να εισχωρήσει, να καταλάβει. Δεν είναι όμως έργα αφελή, ανέμελα και χαριτωμένα. Είναι ταυτόχρονα σκληρά, πολλές φορές στρυφνά και κάποιες φορές η απελπισία κυριαρχεί. Ένα υπέροχο και πανέμορφο κεφάλι (αρ. κατ. 5), που όμως έχει μια τρύπα στο κρανίο. Γυναικεία σώματα, που καμιά φορά ο αισθησιασμός τους συγκρούεται με τη μοναξιά (αρ. κατ. 82) και ακόμα, μάτια πληγωμένα, βασανισμένα, που δεν βλέπουν (αρ. κατ. 7). Η σκληράδα και η αγωνία, που πολλές φορές είναι κομμάτια του έρωτα και της χαράς, διαπλέκονται μέσα στο έργο του Βάσου Καπάνταη, γιατί εντέλει το έργο του είναι για τη ζωή. Η γλυπτική αξία αυτών των μικρών σε διαστάσεις έργων είναι πράγματι μεγάλη. Η ευαισθησία και η ακρίβεια της κατασκευής τους, μαζί με την έντονη συναισθηματική παρουσία τους, τα κάνουν να είναι μέρος ενός ολόκληρου και γι΄ αυτό αγωνιώδους κόσμου. [...]

Γιώργος Χατζημιχάλης


Σημείωση: Συνέκδοση: "Μουσείο Μπενάκη" (ISBN: 978-960-8347-57-2). Χορηγός: Ίδρυμα "Σταύρος Νιάρχος", Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου, Δήμος Νέας Σμύρνης. Η παρούσα έκδοση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της έκθεσης η οποία οργανώθηκε στο Μουσείο Μπενάκη από 8 Μαρτίου έω

29χ21 εκ., 206 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 730.495 (Γλυπτική, Ελληνική), 730.092 (Γλύπτες)
Άλλα πρόσωπα: Δημήτρης Ταμβίσκος (Φωτογράφος) , Γιώργος Χατζημιχάλης (Φωτογράφος) , Γιώργος Χατζημιχάλης (Επιμελητής) ,
ISBN: 978-960-325-674-8
ISBN (10ψήφιο): 960-325-674-9
Βάρος: 1.064 κιλά
Εκδότης: Άγρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2007
Γράψε τη δική σου κριτική
40.38
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

29.88
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Δεληβορριάς, Άγγελος
Ο Άγγελος Δεληβοριάς γεννήθηκε το 1937 στην Αθήνα, άρχισε τις σπουδές του το 1956 στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές το 1946 στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ/Μπραϊσγκάου και το 1965, έπειτα από επιτυχή διαγωνισμό, διορίστηκε στην Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία. Υπηρέτησε αρχικά στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας υπό την καθοδήγηση του Χρήστου και της Σέμνης Καρούζου και αργότερα ως επιμελητής στις Εφορείες Αρχαιοτήτων Αχαΐας και Αρκαδίας-Λακωνίας. Το 1969, με υποτροφία της Alexander von Humboldt Stiftung, άρχισε τη μελέτη της διδακτορικής του διατριβής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, την οποία και ολοκλήρωσε το 1972. Κατά το διάστημα 1972-1973 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και στην Ecole Pratique des Hautes Etudes. Από το 1973 διευθύνει το Μουσείο Μπενάκη, τη ριζική ανάπλαση του οποίου ανέλαβε και ολοκλήρωσε τον Ιούνιο του 2000. Για την οργάνωση των νέων εκθεσιακών χώρων έτυχε διεθνούς αναγνωρίσεως και τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1992 εξελέγη καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Άρθρα και εργασίες του έχουν δημοσιευθεί σε πολλές ελληνικές και διεθνείς εκδόσεις.

Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος είναι ιστορικός και κριτικός της τέχνης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 1952. Τελείωσε το Λεόντειο Λύκειο το 1970 και παράλληλα σπούδασε μουσική και ιστορία της μουσικής στο Ωδείο Αθηνών. Σπούδασε σύγχρονη φιλολογία και αισθητική στο Πανεπιστήμιο της Αιξ-αν-Προβάνς, κοινωνιολογία της τέχνης και σημαντική των αναπαραστατικών συστημάτων στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Παρίσι. Ανώτατο δίπλωμα κοινωνικών επιστημών με τον J. Cassou, το 1976. Μεταπτυχιακό στην ιστορία και θεωρία της τέχνης με τους L. Marin, H. Damish και G. Genette, το 1980. Παρακολούθησε συστηματικά το διδακτορικό σεμινάριο φιλοσοφίας και αισθητικής του L. Marin από το 1980 έως το 1985. Από το 1986 μέχρι το 1991 δίδαξε στην Ανωτάτη Σχολή Εικαστικών Τεχνών της Γενεύης· από το 1986 μέχρι το 1993 στη Μεταπτυχιακή Σχολή του Εθνικού Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης, "Le Magazin", της Γκρενόμπλ· από το 1992 μέχρι το 1996 εκλέχτηκε ομότιμος καθηγητής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βιέννης και διευθυντής του Ινστιτούτου Σύγχρονης Τέχνης. Δίδαξε ως καθηγητής στο Μεταπτυχιακό της Rijksacademie van Beeldende Kunsten, στο Άμστερνταμ, και ως έκτακτος καθηγητής στη Hochschulle fur Kunst und Gestaltung της Βέρνης. Από το 2002 διδάσκει ιστορία της τέχνης και μουσειολογία στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, στη Μυτιλήνη. Έχει διατελέσει: διευθυντής του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης και Πολιτισμού και Πάρκου Γλυπτικής, Domaine de Kerguehennec στη Βρετάνη, Γαλλία από το 1992-1999. Συν-διευθυντής της Documenta IX του Κάσσελ, 1992. Κομισάριος του Γαλλικού Περιπτέρου στη 48η Μπιενάλε της Βενετίας, 1999. Σύμβουλος της Επιτροπής Αναγνώρισης Ανωτάτων Διπλωμάτων Καλών Τεχνών του Ομοσπονδιακού Συνεδρίου Δημόσιας Εκπαίδευσης της Ελβετίας. Επιμελητής και οργανωτής πολυάριθμων εκθέσεων σε Μουσεία και Κέντρα Τέχνης στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Ολλανδία, το Μαυροβούνιο και τις Η.Π.Α. Εκλέχτηκε Γενικός Επιθεωρητής Καλών Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού της Γαλλίας το 1999, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 2000. Έχει διατελέσει σύμβουλος και σύνεδρο μέλος της Εθνικής Συλλογής Σύγχρονης Τέχνης της Γαλλίας, από το 1993 μέχρι το 2000, των περιφερειακών συλλογών της Καμπανίας και Αρδεννών, από το 1997 μέχρι το 2000, του Βορρά και Καλαί, από το 1984 μέχρι το 1990. Διατέλεσε σύνεδρο μέλος της επιτροπής διεθνούς πολιτιστικής πολιτικής του Υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας από το 1993 μέχρι το 1999. Από το 1987 μέχρι το 1989 συμμετείχε ως μέλος της Επιτροπής Εκθέσεων του Υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας. Συντονιστής Προγράμματος του Ελληνικού Μήνα στο Λονδίνο, 1975-1976, Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης. Βοηθός του Τ. Σπητέρη από το 1973 μέχρι το 1979, για τη συγγραφή του τρίτομου "Τρεις αιώνες νεοελληνικής τέχνης (1660-1967)". Κριτικός τέχνης, συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά. Δημοσίευσε βιβλία, καταλόγους, δοκίμια και μελέτες πάνω στη σύγχρονη τέχνη, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την άρτε πόβερα, την τοιχογραφία, το χώρο, την αναπαράσταση, την αρχιτεκτονική, το τοπίο, τον ήχο, την ιστορία της τέχνης, τη μεθοδολογία, την ιστορία των θεσμών, την κριτική της τέχνης, και σημαντικό αριθμό μονογραφιών πάνω σε σύγχρονους και ιστορικούς καλλιτέχνες. Έχει δώσει διαλέξεις και συμμετάσχει, διευθύνει και οργανώσει συνέδρια σε πολυάριθμα μουσεία, ιδρύματα και πανεπιστήμια στην Ευρώπη και την Αμερική.

Ο Κωνσταντίνος Β. Πρώιμος σπούδασε κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο New School for Social Research και στο Columbia University της Νέας Υόρκης, αντίστοιχα, καθώς και στην E.H.E.S.S. και στο Paris I, Pantheon-Sorbonne, στο Παρίσι. Ζει στα Χανιά, όπου διδάσκει αισθητική και φιλοσοφία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (θέση Μιχελή).

Τέτσης, Παναγιώτης, 1925-2016
Ο Παναγιώτης Τέτσης, ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους που διαμόρφωσαν την ελληνική μεταπολεμική ζωγραφική, γεννήθηκε στην Ύδρα το 1925. Το 1940 παίρνει τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής, ενώ την ίδια χρονιά γνωρίζει τους "πραγματικούς του δασκάλους", τον Πικιώνη και τον Χατζηκυριάκο - Γκίκα. Το 1943 σπουδάζει ζωγραφική στο προπαρασκευαστικό τμήμα της "Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών" στην Αθήνα, κοντά στους Δ. Μπισκίνη και Π. Μαθιόπουλο. Ακολουθεί εισαγωγή του στα εργαστήρια της Σχολής, κοντά στον Κ. Παρθένη, απ΄ όπου αποφοίτησε το 1949. Μέλος της ομάδας Αρμός Α και αργότερα της ομάδας Αρμός Β, το 1951 διορίστηκε επιμελητής στην έδρα του ελεύθερου σχεδίου με καθηγητή τον Χατζηκυριάκο - Γκίκα στην Ανώτατη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Από το 1953 έως το 1956, ο Π. Τέτσης εγκαθίσταται στο Παρίσι, με υποτροφία του ΙΚΥ. Εκεί, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού διδάσκεται την τέχνη της χαλκογραφίας. Από το 1958 έως το 1976 διδάσκει στο Ελεύθερο Σπουδαστήριο Καλών Τεχνών (γνωστή αργότερα ως "Σχολή Βακαλό"), ενώ παράλληλα (έως το 1962) διδάσκει ελεύθερο σχέδιο στη "Σχολή Σχεδιαστών του Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ομίλου". Το 1958 το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Τέχνης τον εκλέγει μεταξύ Ελλήνων υποψηφίων, για το διεθνές βραβείο του Μουσείου Γκουνγκενχάιμ, όπου και εκτίθεται το έργο του. Ακολουθεί (1962) το Βραβείο Κριτικών για το έργο "Το Ναυπηγείο", ενώ το 1970 ορίζεται εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Μπιενάλε Βενετίας. Λόγω των ειδικών πολιτικών συνθηκών αρνείται τη συμμετοχή. Το 1976 εκλέγεται καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στο Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής, όπου διδάσκει έως το 1991. Το 1989 η σύγκλητος τον εκλέγει πρύτανη του Ιδρύματος και το 1993 εκλέγεται ακαδημαϊκός. Είχε λάβει μέρος σε διεθνείς εκθέσεις ως εκπρόσωπος της Ελλάδας. Είχε παρουσιάσει έργα του σε 90 ατομικές και σε πάρα πολλές θεματικές - ομαδικές εκθέσεις. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Μαρτίου 2016, σε ηλικία 91 ετών.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.