Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Ωδή στην ελιά

Ωδή στην ελιά

[...] Η ελιά (το δένδρο, ο καρπός, το σύμβολο), με τη βιολογική και κατ΄ επέκτασιν συμβολική θαλερότητα, έχει συνδεθεί με την τελείωση της ύπαρξης του ανθρώπου στο μεσογειακό χώρο. Η καλλιέργεια, η παραγωγή του ελαίου, του πολύτιμου αυτού αγαθού, με τους ιερούς όρους φύλαξης-προστασίας, και η χρήση του (που φέρει τη συνείδηση αυτής της ιερότητας) μετατρέπεται σε ενέργεια θρεπτική, κατευναστική αλλά και θεϊκή πάνω στο σώμα και στην ψυχή. [...]

(Αικατερίνη Πολυμέρου - Καμηλάκη, απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου).

Περιέχονται τα κείμενα:

Η ελιά στην αρχαιότητα:
- Χρήστος Μπουλώτης, "Υλικό για μικρές ιστορίες λαδιού από τη Γραμμική Β΄ γραφή"
- Σοφοκλής, Χατζησάββας, "Ελαίας εγκώμιον"
- Πάνος Βαλαβάνης, "Το λάδι και οι αρχαίοι Έλληνες"
- Παναγιώτης Β. Φακλάρης - Βασιλική Γ. Σταματοπούλου, "Ελαία ελληνική"
- Νικόλαος Χρ. Σταμπολίδης, "Αγώνων έπαθλα: αγώνες στεφανίτες, αγώνες χρηματιστές"
- Δήμητρα Τσαγκάρη, "Η ελιά ως θέμα των ελληνικών νομισμάτων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα"
Η ελιά στο Βυζάντιο και στη χριστιανική λατρεία:
- Δημήτριος Τσουγκαράκης, "Η ελιά και το λάδι στα βυζαντινά χρόνια"
- Ηλίας Αναγνωστάκης, "Περί της στάσεως του Ελαιοσταφύλου και Ελαδίου Ιωάννου νοταρίου"
- Παναγιώτης Αρ. Υφαντής, "Λάδι το ιερό: συμβολισμοί και χρήστες του λαδιού στην ορθόδοξη παράδοση"
- Παναγιώτης Καμπάνης, "Έλαιον αγαλλιάσεως. Η τελετουργία του ελαίου μέσα από τις αγιολογικές πηγές"
Η ελιά στη λαογραφία και στην πολιτισμική ανθρωπολογία:
- Αικατερίνη, Πολυμέρου - Καμηλάκη "Ο πολιτισμός της ελιάς"
- Παναγιώτης Ιω. Καμηλάκης, "Η παραδοσιακή καλλιέργεια της ελιάς στην Κρήτη"
- Λουΐζα Καραπιδάκη - Παναγιώτης Αρ. Υφαντής, "Η ελιά και το λάδι στη λαϊκή θρησκευτικότητα: λαογραφική προσέγγιση"
- Κωνσταντίνα - Νάντια Σερεμετάκη, "Στα κλαδιά της μνήμης"
- Μαρινέλλα Κατσιλιέρη, "Η ελιά, φορέας πολιτισμού και βιώσιμης ανάπτυξης, διαλόγου και ειρήνης ανάμεσα στους λαούς της Μεσογείου. Το πολιτιστικό οδοιπορικό "Οι δρόμοι της ελιάς"."
Ελαίω τέχνης:
- Αικατερίνη Πατσουμά - Παναγιωτουνάκου, "Ελιά, εικαστικές αναφορές στον χώρο και τον χρόνο"
- Λουΐζα Καραπιδάκη, "Η αύρα της ελιάς"
- Ίρις Κρητικού, "Ελαιογραφίες ενός μονάκριβου τοπίου"
- Flavia Nessi - Γιαζιτζόγλου, "Η εικονογραφία της ελιάς στη σύγχρονη τέχνη"
- Παναγιώτα Δ. Ανδριανοπούλου, "Οι ελιές με τις ρυτίδες των γονιών μας"
Η τεχνολογία της παραγωγής του ελαιόλαδου:
- Γ. Α. Πίκουλας, "Η τεχνολογία της παραγωγής ελαιολάδου κατά την αρχαιότητα: αποτίμηση γνώσεων"
- Συμεών Παρχαρίδης, "Γενικά περί της τεχνικής των ελαιοτριβείων"
- Νίκος Σηφουνάκης, "Η ελιά, η βιομηχανική εξέλιξη της Λέσβου στις αρχές του 20ού αιώνα"
- Ροδούλα Σταθάκη - Κούμαρη, "Εργαλεία και αντικείμενα προβιομηχανικών ελαιοτριβείων στην Κρήτη"
Το ελληνικό Μουσείο της Ελιάς Αρκαδίου Κρήτης:
- Μύρων Τουπογιάννης, "Τα Καψαλιανά, ένας οικισμός για την ελιά"



Σημείωση: Χαιρετισμοί: Γ. Βουλγαράκης, Σπ. Κλαδάς, Ν. Ματσανιώτης. Πρόλογος: Αικατερίνη Πολυμέρου - Καμηλάκη. Εισαγωγή: Χρύσανθος Α. Χρήστου. Με την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Ολυμπιακής Αξιοποίησης του Υπουργείου Πολιτισμού. Διατίθεται τιμής ένεκεν.

32χ25 εκ., 342 σελίδες
Δέσιμο: Πανόδετο
Ονομασία σειράς: Δημοσιεύματα του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 390.495 (Λαογραφία, Ελληνική), 641.346 3 (Ελαιόλαδο), 634.63 (Ελαιοκομία), 641.346 3 (Ελαία)
ISBN: 978-960-404-054-4
ISBN (10ψήφιο): 960-404-054-5
Βάρος: 2.378 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2006
Γράψε τη δική σου κριτική
70.00
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

62.30
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Ο Πάνος Βαλαβάνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Αρχαιολογικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Wurzburg της Γερμανίας. Από το 1980 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αρχικά ως επιστημονικός συνεργάτης, από το 1988 ως λέκτορας, από το 1994 ως επίκουρος καθηγητής, από το 2000 ως αναπληρωτής καθηγητής και σήμερα ως τακτικός καθηγητής της κλασικής αρχαιολογίας. Η διδακτορική του διατριβή και οι περισσότερες από τις μελέτες του αναφέρovται στην αρχαία ελληνική κεραμική και αγγειογραφία, στην αρχιτεκτονική και τοπογραφία της Αθήνας, στον αρχαίο αθλητισμό, καθώς και στην αρχαία ελληνική τεχνολογία.

Μπουλώτης, Χρήστος
Αρχαιολόγος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στο νησί της Λήμνου (1952), σπούδασε Ιστορία, Αρχαιολογία και Συγκριτική Γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Wϋrzburg (Γερμανία). Δίδαξε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και στα Μεταπτυχιακά Τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς επίσης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Έκανε ανασκαφές στην Κρήτη, την Πελοπόννησο και σε διάφορα νησιά του Αιγαίου. Το 1985 διορίσθηκε αρχαιολόγος-ερευνητής στην Ακαδημία Αθηνών, με ειδικότητα κυρίως το μινωικό και το μυκηναϊκό πολιτισμό. Με την παιδική λογοτεχνία ασχολείται συστηματικά απο το 1987. Έχει γράψει μέχρι σήμερα περίπου τριάντα βιβλία. Το πρώτο του βιβλίο "Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας" κέρδισε το ευρωπαϊκό βραβείο παιδικής λογοτεχνίας (Pier Paolo Vergerio, 1989). Ανάμεσα σε άλλες λογοτεχνικές διακρίσεις, τιμήθηκε στην Ελλάδα το 2000 με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας για το έργο του "Το άγαλμα που κρύωνε".

Η Αικατερίνη Πολυμέρου - Καμηλάκη γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα του Πηλίου (1950). Το 1972 έλαβε το πτυχίο της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (τμήμα βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών). Το 1990 ανακηρύχθηκε διδάκτορας της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα της διατριβής: "Νεοελληνική μετρολογία. Παραδοσιακά μέτρα και σταθμά, 19ος-20ός αι." Συντάκτρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών από το 1974 (από το 1992 Ερευνήτρια). Στο πλαίσιο των ενδιαφερόντων της και των επιστημονικών της υποχρεώσεων προς το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας έχει πραγματοποιήσει εντεταλμένες ερευνητικές αποστολές για επιτόπια έρευνα και μελέτη του λαϊκού πολιτισμού στη Θεσσαλία, τη Δυτική Μακεδονία και την Κρήτη. Εκλεγμένη Διευθύντρια του Κέντρου (1994-1995 και 1997-2000), θέση που κατέχει έως σήμερα. Έχει πραγματοποιήσει δεκάδες επιστημονικές ανακοινώσεις σε συνέδρια, διαλέξεις και ομιλίες. Έχει επιβλέψει ερευνητικά προγράμματα κι έχει οργανώσει συνέδρια, εκθέσεις, επιστημονικά λαογραφικά μουσεία και συλλογές. Επίσης έχει δημοσιεύσει αυτοτελή συγγράμματα λαογραφικού περιεχομένου, βιβλιοκρισίες, άρθρα σε περιοδικά κι εφημερίδες, έχει ασχοληθεί με την επιμέλεια εκδόσεων κι έχει συμμετάσχει σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Επιστημονικά ενδιαφέροντα: Υλικός πολιτισμός, παραδοσιακή τεχνολογία, λαϊκό θέατρο. Κατά τα έτη 1990-1993 διετέλεσε τακτικό μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπεύθυνη για τα παιδαγωγικά του τμήματα, καθώς και μέλος διαφόρων επιτροπών του. Το 1993 εκλέχθηκε λέκτωρ λαογραφίας του τμήματος φιλολογίας της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας. Τακτικό μέλος της Συνοδικής Επιτροπής της Ακαδημίας Εκκλησιαστικών Τεχνών της Εκκλησίας της Ελλάδος. Πρόεδρος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας των Θεσσαλών (μέλος του Δ.Σ. από το 1972, Γεν. Γραμματέας από το 1981 μέχρι το 1996). Μέλος του Verein fur Volkskunde της Βιέννης από το 1983. Μέλος της μονίμου τριμελούς Διοικούσας Επιτροπής του Δημοτικού Μουσείου Μηλεών Πηλίου, ως εκπρόσωπος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, από το 1989.

Σερεμετάκη, Κωνσταντίνα - Νάντια
Καταξιωμένη συγγραφέας και ερευνήτρια στους χώρους της πολιτισμικής και εφαρμοσμένης ανθρωπολογίας, η Κωνσταντίνα-Nάντια Σερεμετάκη γεννήθηκε στην Ελλάδα και μεγάλωσε στην Αθήνα και τη Νότια Πελοπόννησο, από όπου και κατάγεται. H καριέρα της στον ακαδημαϊκό χώρο ξεκινά στις HΠA από το 1983 και η διδακτική της πορεία στον πανεπιστημιακό και εξω-πανεπιστημιακό χώρο καθώς και η κοινωνική και επιστημονική της δράση σε θέματα πολιτισμικής ανάπτυξης και ισοτιμίας, μειονοτήτων και δημόσιας υγείας εκτείνονται διεθνώς. Πολύχρονη εθνογραφική έρευνα έχει πραγματοποιήσει στην Ελλάδα (αγροτική - αστική) και τη Νέα Υόρκη (μειονότητες) και συγκριτικές έρευνες στο Μεξικό, την Ιρλανδία, την Αλβανία κ.α. Στο συγγραφικό της έργο, εκτός από πολυάριθμα άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και εφημερίδες, περιλαμβάνονται τα βιβλία "The Last Word" (University of Chicago Press) και "The Senses Still" (University of Chicago Press).

Σηφουνάκης, Νίκος
Ο Νίκος Σηφουνάκης γεννήθηκε το 1949 στο Ρέθυμνο. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στη Γένοβα και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της αναστήλωσης μνημείων. Εκπόνησε αρχιτεκτονικές μελέτες συντήρησης και αναστήλωσης μνημείων σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Διετέλεσε μέλος της διευθυντικής επιτροπής για την αρχιτεκτονική κληρονομιά του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το 2003 τιμήθηκε με την ανώτατη διάκριση των γραμμάτων και των τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας για τη συμβολή του στη μελέτη και την ανάδειξη του πολιτισμού του Αιγαίου. Διετέλεσε Υπουργός Αιγαίου την τετραετία 2000 - 2004 και Υπουργός Τουρισμού και Υφυπουργός Πολιτισμού κατά τη διετία 1994 - 1996. Από το 1989 ως το 2000 εξελέγη έξι φορές διαδοχικά βουλευτής Λέσβου. Τον Ιούνιο του 2004 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και έναν μήνα αργότερα ψηφίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Πολιτισμού, Εκπαίδευσης και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας. Από το 1987 ως το 1988 ήταν γενικός διευθυντής της ΕΡΤ, και από το 1983 ως το 1987 Νομάρχης Λέσβου. Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά πολύ νέος και εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΔΗΝ. Στα χρόνια της χούντας συνδέθηκε με τον Αλέκο Παναγούλη, του οποίου υπήρξε φίλος και συνεργάστηκε μαζί του μέχρι τον πρόωρο θάνατο του (1976), οπότε και εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Μιλά Γαλλικά και Ιταλικά. Είναι παντρεμένος και πατέρας μίας κόρης.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.