Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Μαθαίνοντας να ζεις εν τέλει
(Συνέντευξη με τον Jean Birnbaum)
Συγγραφείς:   Jacques Derrida, Jean Birnbaum,


Offer
"Μαθαίνεις να ζεις, αυτό θα έπρεπε να σημαίνει ότι μαθαίνεις να πεθάνεις, να λαμβάνεις υπ΄ όψιν, για να την αποδεχθείς, την απόλυτη θνητότητα [...]. Από τον Πλάτωνα και εφεξής πρόκειται για το παλαιό φιλοσοφικό κέλευσμα: φιλοσοφείς σημαίνει μαθαίνεις να πεθάνεις. Πιστεύω σε τούτη την αλήθεια χωρίς να παραδίδομαι σ΄ αυτήν. Όλο και λιγότερο. Δεν έχω μάθει να τον αποδέχομαι, τον θάνατο. Είμαστε όλοι επιζώντες με αναστολή".
Τον Αύγουστο του 2004, λίγο περισσότερο από ένα μήνα πριν από τον θάνατό του, (8.10.2004), δημοσιεύτηκε η ανά χείρας τελευταία συνέντευξη του Ζακ Ντερριντά, εν μέσω μιας θανατηφόρας ασθένειας. Εδώ ο Γάλλος φιλόσοφος πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, τη μη αντιθετική ή μη διαζευκτική σχέση ζωής και θανάτου, ορίζοντας την επιβίωση ως το δομικό στοιχείο του ανθρώπου. Αν για τον Μπλανσό είμαστε ήδη νεκροί, για τον Ντερριντά είμαστε κατά βάθος επιζώντες. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ντερριντιανή αποδόμηση είναι με το μέρος του θανάτου και της θανάτωσης, αλλά αντίθετα ότι προτάσσει το δικαίωμα στη ζωή, προκρίνοντας τη ζωή από τον θάνατο, καταφάσκοντας την επιβίωση ως την κατά το δυνατόν εντονότερη ζωή. Ωστόσο η κατάφαση της ζωής ως επιζωής αφορά γενικότερα την ηθική, το δίκαιο και την πολιτική. Συναφείς προς αυτό είναι οι αναφορές στην κριτική του θεσμού της μονογαμίας, στην υποστήριξη του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, στη σταδιακή αποδόμηση της κρατικο-εθνικής κυριαρχίας, στην ανάγκη αλλαγής του καταστατικού του ΟΗΕ και της απομάκρυνσής του από τη Νέα Υόρκη, στη θετική αποτίμηση μιας ελευσόμενης Ευρώπης που θα είναι δύναμη προάσπισης της ειρήνης και επιβολής ενός νέου διεθνούς δικαίου απέναντι στην κυριαρχική, ηγεμονική πολιτική των ΗΠΑ και του αραβοϊσλαμικού θεοκρατισμού. Ιδιαίτερα διαφωτιστικές είναι επίσης οι αναφορές του Ντερριντά στη γραφή, στην προνομιακή σχέση του με τη γαλλική γλώσσα, στην αποτίμηση της γενιάς του, στη σύνθετη κατάφαση της ιουδαϊκότητάς του.

21χ13 εκ., 63 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 179.4 (Θάνατος (Φιλοσοφία)), 080 (Συνεντεύξεις), 190 (Φιλοσοφία, Σύγχρονη)
Άλλα πρόσωπα: Βαγγέλης Μπιτσώρης (Μεταφραστής)
ISBN: 978-960-325-654-0
ISBN (10ψήφιο): 960-325-654-4
Βάρος: 0.114 κιλά
Εκδότης: Άγρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2006
Γράψε τη δική σου κριτική
9.13
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

6.76
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Derrida, Jacques
O Jacques Derrida γεννήθηκε το 1930 στην Αλγερία. Από το 1960 δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη, από το 1965 στην Ecole Normale Superieure και από το 1983 στην Ecole des Hautes Etudes. Οι ιδέες του Ντεριντά απέσπασαν την προσοχή του κοινού για πρώτη φορά, όταν το 1965 δημοσιεύθηκαν δύο άρθρα του σε παρισινό έντυπο με τίτλο "Critique", όπου ανέπτυσσε τη θεωρία του για τη φύση της γραφής και τα οποία αποτέλεσαν τη βάση για το πρώτο και διασημότερο βιβλίο του με τίτλο "Περί Γραμματολογίας" που εκδόθηκε το 1967. Το ίδιο διάστημα αρθρογραφούσε και στο γαλλικό αριστερό έντυπο "Tel Quel". Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄70 "μοιράστηκε" μεταξύ Παρισιού και Νέας Υόρκης. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια του Τζον Χόπκινς, του Γέιλ και της Καλιφόρνια. Η απονομή τιμητικού διπλώματος στον Ντεριντά το 1992 από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους κόλπους της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ηταν τέτοια η διαμάχη που οι καθηγητές αναγκάστηκαν να θέσουν το ζήτημα σε ψηφοφορία. Ο Ντεριντά έγινε γνωστός αλλά και δέχθηκε επικρίσεις κυρίως για την ανάπτυξη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μιας άλλης προσέγγισης των φιλοσοφικών κειμένων. Η λεγόμενη θεωρία της "αποδόμησης", η οποία επικεντρώνεται στην ασάφεια και στην αντίφαση στο νόημα. Ο Ντεριντά φθάνει στο συμπέρασμα ότι τα γραπτά κείμενα αντιφάσκουν μεταξύ τους και πως η αποδόμηση αντιστέκεται στην τυραννία της εύκολης απάντησης. Είχε μετάσχει σε εκστρατείες για την προάσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη Γαλλία, είχε διαδηλώσει κατά του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική και υπέρ των αντιφρονούντων στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία. Κυριότερα έργα του: "L΄ Ecriture et la Difference" (1967), "La Voix et le Phenomene" (1967), "La Dissemination" (1972), "Positions" (1972), "L΄ Archeologie du Frivole" (1973). Πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο (που είχε διαγνωστεί ένα χρόνο πριν), στις 9 Οκτωβρίου του 2004, στα 74 του, σε νοσοκομείο του Παρισιού.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.