Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Κωνσταντίνος Θεοτόκης
(Σκλάβος του πάθους)

Κωνσταντίνος Θεοτόκης
Στοχοθετώντας τη λογοτεχνική προαίρεση του βιβλίου του, ο Φίλιππος Φιλίππου είναι σαφής: "Αναζητώ το χαμένο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, αυτό που δεν διακρίνεται στις φωτογραφίες, δεν ανιχνεύεται στα βιβλία του, δεν σκιαγραφείται στα άρθρα που γράφτηκαν γι΄ αυτόν".
Και πράγματι. Αυτό που εύστοχα συλλαμβάνει και αναδεικνύει ο συγγραφέας είναι η τεκμηριωμένη πεποίθηση πως τη ζωή του Κωνσταντίνου Θεοτόκη διέπουν και κατατρύχουν δύο μεγάλες αντινομίες.
Η πρώτη: Ο Θεοτόκης διαψεύδει με τον βίο και τις πράξεις του όσα η αριστοκρατική του καταγωγή τού είχε ενδεχομένως προδιαγράψει. Φίλεργο, χαρισματικό και προικισμένο παιδί, πολυτάλαντος νέος και πολλά υποσχόμενος επιστήμονας,
ο Θεοτόκης μεγαλώνει σε συνθήκες ικανές να του εξασφαλίσουν ένα απολύτως θωρακισμένο, απρόσβλητο στο συναίσθημα, σχεδόν ιδιωτικό, "εγώ". Και όμως. Το παιδί αυτό έμελλε να ενηλικιωθεί και να διανύσει τη σύντομη ζωή του ως ταπεινός "σκλάβος του πάθους"· δέσμιος της αγάπης του για δύο γυναίκες που θα του μετατρέψουν την αστική κοινωνική ορθότητα της "βαθιάς φιλίας" σε σαρκοβόρο, επώδυνο και εν πολλοίς ανεκδήλωτο έρωτα. Για τον Κερκυραίο αριστοκράτη, η επαφή με τον πραγματικό κόσμο αποδεικνύεται βίαιη και του επιφυλάττει μοιραία "λάθη" που του καθορίζουν τη ζωή. Εύλογα ο Φιλίππου αναρωτιέται (με ουδέτερο αξιολογικό φορτίο), "πώς αυτός ο ευπατρίδης (...) αφέθηκε να πιαστεί στην τανάλια του έρωτα".
Αντινομία δεύτερη: ο παραχαϊδεμένος και καλομαθημένος βλαστός της μεγαλοαστικής οικογένειας των Θεοτόκηδων, το "μεγαλωμένο με περιφρόνηση για το πλήθος" παιδί, το επηρμένο αρχοντόπουλο, ο νέος με τις εστέτ σπουδές και τη συντηρητική καλλιέργεια, θα ασπαστεί τελικά τις ιδέες ενός άδολου σοσιαλισμού και θα αφιερώσει τη ζωή του στους αδύνατους και τους καταφρονημένους· σε εκείνους τους χωρικούς που κάποτε τους "τρόμαζε για να διασκεδάζει με τον φόβο τους". Ορθώς, και πάλι, ο Φιλίππου εκλαμβάνει τον Θεοτόκη ως έναν ιδιότυπο "σοσιαλιστή πρίγκιπα".
Το κέρδος για τον αναγνώστη είναι σπουδαίο. Διότι γνωρίζει ή ανακαλύπτει τον Θεοτόκη όχι μέσα από μια ψυχρή φιλολογική ή βιογραφική αποτίμηση, αλλά μέσα από τα γνήσια συστατικά του ανθρώπου. Τις καταβολές και τις παραστάσεις, τα παιδικά χρόνια και τα σχολεία, τους γονείς και τις παρέες, τους έρωτες και τις απογοητεύσεις.
Τα συστατικά που εν τέλει γεννούν και τη λογοτεχνία καί τις αποτιμήσεις της.
Η έρευνα του Φιλίππου -επιμελής και εργώδης- δεν φορτώνει το κείμενο με άχρηστες πληροφορίες, ούτε βιάζει τη ροή της διήγησης. Ο συγγραφέας επιστρατεύει τη φαντασία μόνο όταν τα βιογραφικά στοιχεία αδυνατούν να παράσχουν λύσεις. Αλλά και σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρόκειται για αυθαίρετες επινοήσεις, αλλά για μετρημένες και ορθολογικές εικασίες που συνεισφέρουν έντιμα σ΄ αυτό το ατμοσφαιρικό βιογραφικό δοκίμιο.
Η γραφή του, τέλος, πιστεύουμε πως είναι προικισμένη με το γοητευτικό χάρισμα του μέτρου.

21χ12 εκ., 166 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Ονομασία σειράς: Βίοι Αγίων: Υπόγειες Διαδρομές
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 920 (Βιογραφίες), 928 (Θεοτόκης, Κωνσταντίνος, 1872-1923)
Άλλα πρόσωπα: Κώστας Π. Καναβούρης (Υπεύθυνος Σειράς)
ISBN: 978-960-6627-38-5
ISBN (10ψήφιο): 960-6627-38-1
Βάρος: 0.234 κιλά
Εκδότης: Ηλέκτρα
Έτος Κυκλοφορίας: 2006
Γράψε τη δική σου κριτική
12.74
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

11.34
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Φιλίππου, Φίλιππος, 1948- , συγγραφέας
Ο Φίλιππος Φιλίππου γεννήθηκε στην Κέρκυρα τον Δεκέμβριο του 1948. Έχει εκδώσει συνολικά είκοσι βιβλία. Από το 1968 ως το 1982, με μικρά ή μεγάλα διαλείμματα, ταξίδεψε ως μηχανικός σε φορτηγά καράβια. Το πρώτο του βιβλίο, "Οι Κνίτες, τέκνα της ανάγκης ή ώριμα τέκνα της οργής;" εκδόθηκε το 1983. Ακολούθησαν οι μικρές βιογραφίες "Ιδανικοί αυτόχειρες ή ζήτω ο θάνατος" (1984), το αφήγημα "Οι εραστές της θάλασσας ή Το βιβλίο του άγνωστου ναύτη" (1986), τα αστυνομικά μυθιστορήματα "Κύκλος θανάτου" (1987 και 2007), "Το χαμόγελο της Τζοκόντας" (1988) και "Το μαύρο γεράκι" (1996), η μελέτη "Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας" (1996), το επίσης αστυνομικό "Αντίο, Θεσσαλονίκη" (1999), το αφήγημα "Ομόνοια" 2000. "Ταξίδι στον ομφαλό της Αθήνας" (2000), το μυθιστόρημα "Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη" (2003), το μυθιστόρημα "Νέα Υόρκη, καλοκαίρι και μοναξιά" (2005), τη βιογραφία "Κωσταντίνος Θεοτόκης, σκλάβος του πάθους" (2006) και τα μυθιστορήματα "Ο θάνατος του Ζορμπά" (2007) και "Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες" (2009), "Ο οργισμένος έφηβος" (2010), "Ο ερωτευμένος Ελύτης" (2011), "Ζωή και θάνατος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου", (2012). Το βιβλίο του "Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη" μεταφράστηκε στα καταλανικά και στα ρουμανικά. Διηγήματά του έχουν περιληφθεί σε γερμανικές ανθολογίες ενώ άρθρα, δοκίμια και βιβλιοπαρουσιάσεις του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Κέρκυρας και της Λευκωσίας. Στις εφημερίδες "Αυγή" και "Εποχή" και στο περιοδικό "Αντί" έγραφε κείμενα για τον πολιτισμό και τη λογοτεχνία. Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύει στην εφημερίδα "Το Βήμα" κριτικές και παρουσιάσεις αστυνομικών βιβλίων. Ζει στην Αθήνα. (φωτογραφία: Κώστας Μητρόπουλος)

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.