Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Κανίσκιον φιλίας
(Τιμητικός τόμος για τον Guy - Michel Saunier)

Κανίσκιον φιλίας
[...] Ο τιμητικός τόμος για τον Guy/Michel Saunier "Κανίσκιον φιλίας" αποτελείται, μετά το βιογραφικό-μυθιστορηματικό "Χαιρετισμό" του Βασίλη Βασιλικού, από μελέτες για την Ελλάδα στους ποικίλους πολιτιστικούς σταθμούς της, στους οποίους ο Saunier συχνάζει άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο. Πέρα από τις δύο μελέτες της Ε. Αρβελέρ και του J.P. Vernant που αποτελούν ένα είδος τελετουργικής Εισόδου και Εξόδου, οι υπόλοιπες είναι οργανωμένες σε τέσσερις θεματικού άξονες (μερικές από αυτές αλληλοεμπλέκονται θεματικά) σε διαχρονική προοπτική. Πολλά θέματα συμπίπτουν με ορισμένα πιο συγκεκριμένα ενδιαφέροντα του Saunier γι΄ αυτό και οι συγγραφείς χρησιμοποιούν περισσότερο ή λιγότερο τις μελέτες του, που έχουν ανανεώσει τη γνώση μας για τη σύγχρονη Ελλάδα, ενώ άλλα θέματα, πιο απομακρυσμένα, ταιριάζουν απολύτως στο πνεύμα του, που αγκάλιασε τον ελληνισμό ως συνολικό πνευματικό γίγνεσθαι (το πολύπλευρο ενδιαφέρον του καλύπτει ένα ευρύ φάσμα που αφορά την ανθρωπολογία, την ιστορία, τη φιλολοφία, τη λογοτεχνία κ.ά.) καθώς και στη διεισδυτική πνευματική ανησυχία του. [...]

(απόσπασμα από την εισαγωγή της Emmanuelle Moser - Karagiannis)


Σημείωση: Χορηγοί έκδοσης: Υπουργείο Πολιτισμού, Ίδρυμα Ωνάση. Πρόλογος: Ευάγγελος Βενιζέλος. Εισαγωγή: Emmanuelle Moser - Karagiannis. Πολύγλωσση έκδοση: ελληνικά, γαλλικά, ιταλικά.

24χ17 εκ., 513 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 889.09 (Νεοελληνική λογοτεχνία - Ερμηνεία και κριτική), 889.09 (Νεοελληνική λογοτεχνία - Ιστορία και κριτική), 928 (Συγγραφείς)
ISBN: 978-960-87531-0-5
ISBN (10ψήφιο): 960-87531-0-4
Βάρος: 0.874 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2002
Γράψε τη δική σου κριτική
30.57
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

27.21
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Haas, Diana, 1948-
Η Diana Haas είναι καθηγήτρια νεοελληνικής φιλολογίας στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Γεννήθηκε το 1948 στο Σαν Φρανσίσκο των HΠA. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο University of California at Berkeley (BA) και στο McGill University (MA). Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία με τον K.Θ. Δημαρά στο Institut Neo-hellenique τoυ Universite de Paris-Sorbonne (Paris IV), από το οποίο κατέχει διδακτορικό δίπλωμα (Doctorat d΄Etat), με θέμα διατριβής "Tο θρησκευτικό πρόβλημα στο έργο του Καβάφη: τα χρόνια της διαμόρφωσης (1882-1905)". Συνεργάστηκε ως ερευνήτρια στο Αρχείο Καβάφη με τον Γ.Π. Σαββίδη. Έχει διδάξει νεοελληνική γλώσσα και φιλολογία στο McGill University, στο Harvard University, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο New York University και στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Εκτός από τη διατριβή της, η οποία κυκλοφόρησε το 1996 από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις της Σορβόννης ["Le Probleme religieux dans l΄oeuvre de Cavafy. Les annees de formation (1882-1905)", έχει δημοσιεύσει, σε συνεργασία με τον Μιχάλη Πιερή, τον "Βιβλιογραφικό οδηγό στα 154 ποιήματα του Καβάφη" (Ερμής, 1984), και ετοιμάζει την κριτική έκδοση των "Αυτοσχολίων" και άλλων προσωπικών χειρογράφων του Καβάφη. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά της Ελλάδας και της αλλοδαπής, σε πρακτικά συνεδρίων, και σε τιμητικούς τόμους. Εκτός από την ενασχόλησή της με το έργο του Καβάφη, η έρευνά της εστιάζεται σε ζητήματα νεοελληνικής λογοτεχνίας του 19ου και του 20ού αιώνα καθώς και σε προβλήματα έκδοσης αρχειακού υλικού.

Ilinskaya, Sonia
Η Σόνια Ιλίνσκαγια γεννήθηκε το 1938 στη Μόσχα. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας με παράλληλη ειδίκευση στη νεοελληνική και τη ρωσική φιλολογία. Ασχολήθηκε με τη διάδοση -μελέτη και μετάφραση- της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Έχει εκλεγεί τακτικό μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της ΕΣΣΔ ως κριτικός και μεταφράστρια της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας. Το 1971 υποστήριξε τη διδακτορική διατριβή της με θέμα Συμβολή στη μελέτη της μεταπολεμικής ποίησης στην Ελλάδα. Η μοίρα μιας γενιάς. Μέχρι το 1938 υπήρξε ερευνήτρια του Ινστιτούτου Σλαβικών και Βαλκανικών Μελετών της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Το 1983, για οικογενειακούς λόγους (από το 1959 είναι παντρεμένη με τον Έλληνα πεζογράφο Μήτσο Αλεξανδρόπουλο), εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Είναι καθηγήτρια της Νέας Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Ο Κλοντ Λεκουτέ (γενν. 1943) είναι ιστορικός του Μεσαίωνα, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης (Universite Paris IV), στην Έδρα Γερμανικού Πολιτισμού και Λογοτεχνίας του Μεσαίωνα. Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στη μυθολογία, τη μαγεία και στις λαϊκές δοξασίες των χρόνων του Μεσαίωνα που ανακαλούν υπερφυσικές οντότητες της προ-χριστιανικής εποχής. Εκτός από τη Σορβόνη, δίδαξε επίσης γερμανικές γλώσσες και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Καέν, ενώ διηύθυνε την επιθεώρηση "La grande Oreille".

Η συγγραφέας, που γεννήθηκε το 1966, είναι διδάκτορας και Habilitee του Πανεπιστημίου Paris IV-Sorbonne, και πρώην μέλος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής της Αθήνας. Έχει αφιερώσει τη διατριβή της στο ζωολόγιο του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού και ερευνά εδώ και παραπάνω από 15 χρόνια την ελληνική προφορική λογοτεχνία. Έχει διδάξει σε διάφορα πανεπιστήμια της Γαλλίας, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και διδάσκει τώρα στο Πανεπιστήμιο Βόννης (Rheinische Friedrich Wilhelms Universitat Bonn) και στο πανεπιστήμιο Paris IV-Sorbonne. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια, μορφωτικές εκδηλώσεις, ραδιοφωνικές εκπομπές (France culture), και διδάσκει σε ερευνητικά σεμινάρια σε διάφορα πανεπιστήμια στη Γαλλία, στην Ελλάδα και την Ιταλία. Έχει δημοσιεύσει μια 30ριά άρθρα σε έγκυρα γαλλικά, γερμανικά και ελληνικά περιοδικά. Έχει κάνει πολλές έρευνες πάνω σε ανέκδοτα αρχεία, κυρίως στα κέντρα της Ακαδημίας Αθηνών (ΚΣΙΛΝΕΓ και ΚΕΕΛ).

Puchner, Walter
Ο Βάλτερ Πούχνερ γεννήθηκε στη Βιέννη. Σπούδασε θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το 1972 απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής, με μια εργασία για το νεοελληνικό θέατρο σκιών. Το 1977 ανακηρύχθηκε υφηγητής, στο ίδιο Πανεπιστήμιο, με μια διατριβή για τη γέννηση του θεάτρου στον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό. Από τότε έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα. Δίδαξε επί δώδεκα χρόνια Ιστορία Θεάτρου στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το 1989 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην αρχή στο Τμήμα Φιλολογίας και από το 1991 στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Παράλληλα εξακολουθεί να διδάσκει Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και έχει μετακληθεί πολλές φορές ως επισκέπτης καθηγητής σε αυστριακά πανεπιστήμια. Το 1994 εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών. Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 30 βιβλία και 200 μελετήματα για θέματα του ελληνικού και βαλκανικού θεάτρου, της συγκριτικής λαογραφίας, των βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών εν γένει, καθώς και της θεωρίας του θεάτρου και του δράματος.

Η Anna Zimbone γεννήθηκε στην Κατάνη της Σικελίας. Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του τοπικού Πανεπιστημίου, με θέμα διατριβής σχετικό με τα αρχαία ελληνικά, αφιερώθηκε στη μελέτη πρώτα της μεσαιωνικής και αργότερα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Διεξήγαγε τις έρευνές της κυρίως στο χώρο τής μεσαιωνικής και νεότερης ελληνικής φιλολογίας, προωθώντας τη μελέτη των σχέσεων ανάμεσα σε ελληνικά έργα και συγγραφείς με τις δυτικές πηγές τους (νεοελληνικές μεταφράσεις του Δάντη κατά το 19ο αι., το ιπποτικό μυθιστόρημα "Φλόριος και Πλατζιαφλόρε" με το φλωρεντινό "Cantare di Florio e Biancifiore", Κορνάρος με Ariosto και dell΄ Anguillara, Ροΐδης με Spanbeim, Casti, Leopandi, Michelet κ.ά.). Εκτός από τον Εμμανουήλ Ροΐδη, του οποίου μετέφρασε στα ιταλικά μερικά αφηγήματα και τον πρόλογο (Τοις εντευξομένης) της "Πάπισσας Ιωάννας", ασχολήθηκε, με μεταφράσεις και μελέτες, ιδιαίτερα με τους Ιάκωβο Πολυλά, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, Κωνσταντίνο Θεοτόκη και Γεώργιο Βιζυηνό. Η ιταλική, μάλιστα απόδοση διηγημάτων του Γεωργίου Βιζυηνού (Gheorghios Viziinos "L΄ unico viaggio della sua vita e altre storie", Αιώρα, Αθήνα 2001) απέσπασε το 2002 το βραβείο του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού "για την καλύτερη ξένη μετάφραση ελληνικού λογοτεχνικού έργου". Από τους σύγχρονους νεοέλληνες συγγραφείς έστρεψε περισσότερο το ενδιαφέρον της στον Γιώργο Ιωάννου, για τον οποίο έγραψε σχετικό δοκίμιο (Κατάνη 1994). Του Θεσσαλονικιού διηγηματογράφου μετέφρασε και επιλογή διηγημάτων (Ghiorgos Ioannu "Le strida, In periferia" Aletheia, Firenze 1994). Επί σειρά ετών δίδαξε Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κατάνης και από το 2000 συνεχίζει να διδάσκει το ίδιο αντικείμενο στη Σχολή Ξένων Γλωσσών και Λογοτεχνών του ίδιου Πανεπιστημίου.

Αθανασόπουλος, Βαγγέλης
Ο Βαγγέλης Αθανασόπουλος γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά. Σπούδασε στο τμήμα φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο King΄s College του University of London. Η πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα έγινε με δύο διηγήματα, "Επαφή και αποστροφή" και "Οι τρόποι του κάλλους", ενώ για το πρώτο αυτοτελές λογοτεχνικό βιβλίο του, "Εαυτόν τιμωρούμενος", που κυκλοφόρησε το 1976, πήρε το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού για πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα (1977). Έχει επίσης τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής (1991) για το βιβλίο "Ο λογοτέχνης ως πρότυπο δημιουργικής δράσης" και με το Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής της Ακαδημίας Αθηνών (1992) για το βιβλίο "Οι μύθοι της ζωής και του έργου του Γ. Βιζυηνού". Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, κριτική και μετάφραση λογοτεχνικών και κριτικών έργων. Κάνει κριτική της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας σε εφημερίδες και περιοδικά και εργάζεται ως καθηγητής στον τομέα νεοελληνικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βασιλικός, Βασίλης, 1934-
Ο Βασίλης Βασιλικός του Νικολάου γεννήθηκε στην Καβάλα στις 18 Νοεμβρίου 1934. Σπουδές: Λύκειο Καρυωτάκη (Καβάλα), Σχολή Βαλαγιάννη, Αμερικάνικο Κολέγιο Ανατόλια (Θεσσαλονίκη), Νομική Σχολή (ΑΠΘ), Yale University - Drama School, SRT - School of Radio and Television (Νέα Υόρκη) για τηλεσκηνοθεσία. Bοηθός σκηνοθέτη σε ξένες παραγωγές, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, σεναριογράφος, επιμελητής (Dr) σεναρίων, εισηγητής σεναρίων στην Arte (1990-1993), ερασιτέχνης ηθοποιός, δημοσιογράφος, συγγραφέας, Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής στην ΕΡΤ-1 (1981-1984), Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Αθηναίων (1994-1996), Πρέσβης εκ προσωπικοτήτων της Ελλάδας στην Ουνέσκο (1996-2004), Πρόεδρος της Εταιρίας Συγγραφέων (2001-2005). Τιμητικές διακρίσεις: Βραβείο των "12" (1961, για την τριλογία "Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ΄ αγγέλιασμα"), Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1980, για το "Τελευταίο Αντίο") το οποίο δεν αποδέχθηκε, Διεθνές βραβείο Meditteraneo (1970). Επίτιμος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πατρών στην έδρα της Φιλολογίας, Ταξιάρχης Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας (1984), Μέλος του Διεθνούς Κοινοβουλίου των Συγγραφέων με έδρα το Στρασβούργο, Μέλος του Δ.Σ. των Γάλλων συγγραφέων (Maison des Ecrivains. Γαλλία, 1990-1993). Είναι ο πιο πολυμεταφρασμένος Έλληνας συγγραφέας μετά τους Καζαντζάκη, Ρίτσο, Καβάφη. Βιβλία του έχουν εκδοθεί και στην γραφή Μπράιγ. Είναι παντρεμένος με την υψίφωνο Βάσω Παπαντωνίου και έχουν μια κόρη, την Ευρυδίκη.

Γλύκατζη - Ahrweiler, Ελένη
Η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ γεννήθηκε το 1926. Σπούδασε στην Αθήνα και στο Παρίσι και ειδικεύτηκε στη μελέτη του κόσμου της χριστιανικής Ανατολής, και ειδικότερα του κράτους και της κοινωνίας του Βυζαντίου. Μια σειρά εργασίες της πάνω στο Βυζάντιο την έκαναν γνωστή. Αναφέρουμε εδώ μονάχα μερικές: "Έρευνες για τη διοίκηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας τον ένατο - δέκατο αιώνα" (1960), "Το Βυζάντιο και η θάλασσα" (1966), "Μελέτες για τη διοικητική και κοινωνική διάρθρωση του Βυζαντίου" (1971), "Βυζάντιο, η χώρα και τα εδάφη" (1976), κ.λπ. Έλαβε μέρος σε διάφορα παγκόσμια συνέδρια ιστορίας και προσκλήθηκε για διαλέξεις στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου ενώ έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις. Το 1967 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και το 1976 εκλέχτηκε Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (η πρώτη γυναίκα να τιμηθεί με μια τέτοια θέση στα 700 χρόνια παράδοσης του Πανεπιστημίου). Έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, Πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, Πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Παρισίων και του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού Ζωρζ Πομπιντού-Μπομπούρ. Είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και είναι επίτιμη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών. Θεωρείται μια απ΄ τις πλέον εξέχουσες πανεπιστημιακές και πνευματικές προσωπικότητες του τόπου μας που τιμούν πραγματικά την πατρίδα μας στο εξωτερικό.

Δεληβορριάς, Άγγελος
Ο Άγγελος Δεληβοριάς γεννήθηκε το 1937 στην Αθήνα, άρχισε τις σπουδές του το 1956 στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές το 1946 στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ/Μπραϊσγκάου και το 1965, έπειτα από επιτυχή διαγωνισμό, διορίστηκε στην Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία. Υπηρέτησε αρχικά στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας υπό την καθοδήγηση του Χρήστου και της Σέμνης Καρούζου και αργότερα ως επιμελητής στις Εφορείες Αρχαιοτήτων Αχαΐας και Αρκαδίας-Λακωνίας. Το 1969, με υποτροφία της Alexander von Humboldt Stiftung, άρχισε τη μελέτη της διδακτορικής του διατριβής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, την οποία και ολοκλήρωσε το 1972. Κατά το διάστημα 1972-1973 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και στην Ecole Pratique des Hautes Etudes. Από το 1973 διευθύνει το Μουσείο Μπενάκη, τη ριζική ανάπλαση του οποίου ανέλαβε και ολοκλήρωσε τον Ιούνιο του 2000. Για την οργάνωση των νέων εκθεσιακών χώρων έτυχε διεθνούς αναγνωρίσεως και τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1992 εξελέγη καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Άρθρα και εργασίες του έχουν δημοσιευθεί σε πολλές ελληνικές και διεθνείς εκδόσεις.

Ο Φώτης Δημητρακόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1949, από πατέρα Καλαβρυτινό και μητέρα Κεφαλωνίτισσα. Μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου και τελείωσε το σχολείο, και το 1971 πήρε το πτυχίο του φιλολόγου, από το Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής. Υπηρέτησε στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού (1972-74) ως έφεδρος ανθυπίατρος Ιππικού-Τεθωρακισμένων. Διορίστηκε το 1974 βοηθός της έδρας Βυζαντινής Φιλολογίας. Το 1984 ορκίστηκε διδάκτωρ της ίδιας σχολής και το ίδιο έτος λέκτωρ της Νεοελληνικής Φιλολογίας. Το 1989 εξελέγη επίκουρος καθηγητής της Μεταβυζαντινής και Νεώτερης Ελληνικής Φιλολογίας. Το 1989 εξελέγη επίκουρος καθηγητής της Μεταβυζαντινής και Νεώτερης Ελληνικής Φιλολογίας. Το 1994 εξελέγη παμψηφεί καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Μονάχου και το 2000 αναπληρωτής καθηγητής της Βυζαντινής Φιλολογίας και Παλαιογραφίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το έργο του αναφέρεται σε θέματα Βυζαντινής, Μεταβυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας, παλαιογραφίας, αγιολογίας-υμνογραφίας και εκδοτικής, από τα βυζαντινά χρόνια ως τον Παπαδιαμάντη, τον Σεφέρη και τη νεοελληνική λογοτεχνία της Κύπρου. Είναι πρόεδρος της Εταιρείας Παπαδιαμαντικών Σπουδών.

Ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, λαογράφος και φιλόλογος Μ. Γ. Μερακλής γεννήθηκε το 1932 στην Καλαμάτα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Γοτίγγης της Γερμανίας, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή. Το 1975 εξελέγη τακτικός καθηγητής λαογραφίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, του οποίου διετέλεσε και πρύτανης (1981-1982). Στο χρονικό διάστημα 1990-1999 δίδαξε το ίδιο αντικείμενο στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, ύστερα από μετάκληση. Είναι προεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας και χρημάτισε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων. Έχει εκδώσει βιβλια αναφερόμενα στη λαογραφία και τη (νεοελληνική κατεξοχήν) φιλολογία και έχει δημοσιεύσει πολυάριθμα άρθρα σχετικά με τα δύο αυτά αντικείμενα.

Πολίτης, Αλέξης
Ο Αλέξης Πολίτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στη Θεσσαλονίκη και στο Παρίσι. Σήμερα είναι καθηγητής της νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπου εργάζεται από το 1989· τα χρόνια 1976-1989 εργάστηκε στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Ε.Ι.Ε.

Σαμαρά, Ζωή
Η Ζωή Σαμαρά είναι καθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και διδάσκει Θεωρία της Λογοτεχνίας και του Θεάτρου. Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Από τις δημοσιεύσεις της στην Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ελβετία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, αναφέρουμε ενδεικτικά τα βιβλία Le Regne de Cronos (Παρίσι, 1983), Προοπτικές του Κειμένου (Θεσσαλονίκη, 1987), Υπόκριση θεατρικού λόγου (Θεσσαλονίκη, 1996), το ανθολόγιο Φωνή από την άλλη ακρογιαλιά: Μίλτος Σαχτούρης (Αθήνα, 1997), τον συλλογικό τόμο Montaigne: Espace Voyage Ecriture (Παρίσι, 1995), το αφιέρωμα Approches bachelardiennes des oeuvres litteraires (Τύμπινγκεν, 1996) και τα άρθρα "Le lecteur bon nageur", "Poetique du non", "Le sens comme reflet", "Ποιητής: εβενουργός της νύχτας", "Γυνή πολύτροπος".

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.