Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
7+7
(Από τις συλλογές του ΕΜΣΤ)

7+7
Στην πρώτη διαδρομή, ζωγραφικοί πίνακες και γλυπτά που, εκτός από τις παραδοσιακές απεικονιστικές διαδικασίες, χρησιμοποιούν με τρόπο συνθετικό και δομημένο εξω-καλλιτεχνικά υλικά, ή φέρουν έντονα τα ίχνη της χειρονομιακής δράσης με επικολλήσεις, εκδορές, αλλεπάλληλες επικαλύψεις ή αποσβέσεις λεκτικών παλίμψηστων, αναδεικνύουν ως φορείς της εικαστικότητας και πλαστικότητας τις ίδιες τις φυσικές ιδιότητες και ποιότητες των έτοιμων αντικειμένων, και προβάλλουν τη χειρονομία ως εκφραστική αυταξία. Απελευθερωμένα από κάθε πρόθεση συμβατικού καλλιτεχνικού αποτελέσματος, τα έργα αυτά, διαφορετικά μεταξύ τους, συναντώνται και διασταυρώνονται στο βαθμό που προσφέρουν το ζωγραφικό και γλυπτικό πεδίο ως ποιητικούς τόπους του βλέμματος.
Στη δεύτερη διαδρομή, εγκαταστάσεις, ζωγραφική, φωτογραφία και βιντεο-εγκαταστάσεις περνούν από την μοντερνιστική οπτικότητα και τις εσωτερικές σημάνσεις των καλλιτεχνικών μορφών, στην κοινωνιολογία του πραγματικού ή αντίθετα στην εννοιολογική μορφοποίηση της ιδέας του. Οι καλλιτέχνες με την αντικειμενική μαρτυρία τους παραπέμπουν στις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες και τον αντίκτυπό τους σε ατομικό, εθνικό ή γεωγραφικό επίπεδο, καθώς και στην ιστορική συλλογική μνήμη. Με τις άμεσες ή υπαινικτικές μυθολογικές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές αναφορές σε διαφορετικούς πολιτισμούς αναδεικνύουν τον ανθρωπολογικό τους πλούτο και υποβάλλοντας μυσταγωγικά το θεατή ενεργοποιούν την πολιτισμική του γνώση και εμπειρία. Η διαφαινόμενη επιστροφή στην τοπιογραφία, θα μπορούσε να θεωρηθεί μια νοσταλγική αναγωγή στο εικαστικό παρελθόν, αν η χρήση μηχανικών μέσων, όπως η φωτογραφία ή το βίντεο, δεν αποτελούσε ταυτόχρονα και μια κριτική υπονόμευσή της.
Άννα Καφέτση, Διευνθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης


Σημείωση: Πρόλογος: Άννα Καφέτση, διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Το φυλλάδιο εκδόθηκε με την ευκαιρία της έκθεσης "7+7: Από τις συλλογές του ΕΜΣΤ", που οργανώθηκε από το ΕΜΣΤ και παρουσιάστηκε στο νέο εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

21χ14 εκ., 20 σελίδες
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 709.04 (Τέχνη, Σύγχρονη), 700.074 (Τέχνη - Κατάλογοι), 069.507 4 (Μουσεία - Εκθέσεις - Κατάλογοι)
Άλλα πρόσωπα: Ελένη Γανίτη (Επιμελητής)
ISBN: 978-960-8349-04-9
ISBN (10ψήφιο): 960-8349-04-4
Βάρος: 0.044 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2004
Γράψε τη δική σου κριτική
3.05
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

2.71
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Δαββέτας, Δημοσθένης
Ο Δημοσθένης Δαββέτας γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Νομικά στη Θεσσαλονίκη και κινηματογράφο στο Παρίσι και πήρε διδακτορικό στη Φιλοσοφία της Τέχνης από το πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Από το 1983 έως το 1990 εργάστηκε, ως βασικός συνεργάτης, στην εφημερίδα "Liberation". Υπήρξε αρθρογράφος εφημερίδων όπως οι "Art Forum", "Art Studio", "Parkett", "Risk", κ.ά. Διδάσκει και δίνει διαλέξεις σε Σχολές Καλών Τεχνών και σε πανεπιστήμια σ΄ όλον τον κόσμο.

Κανιάρης, Βλάσης
Ο Βλάσης Κανιάρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928. Από το 1946 και για πέντε περίπου χρόνια σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η φοίτησή του στην Α.Σ.Κ.Τ. Αθηνών (1950-1955) σήμανε και την ουσιαστική αφοσίωσή του στην τέχνη. Μαθήτευσε κοντά στον Ουμ. Αργυρό, Γ. Παππά, Π. Σαραφιανό και Γ. Μόραλη. Παράλληλα εργάστηκε αναλαμβάνοντας σκηνογραφικές εργασίες, μόνος του ή μαζί με τον Γ. Τσαρούχη. Με την αποφοίτησή του από τη Σχολή εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Ήρθε σε επαφή με ρεύματα και καλλιτέχνες που βρίσκονταν στο ευρωπαϊκό προσκήνιο και, ξεπερνώντας τα στενά ελληνικά όρια, έγινε σύντομα γνωστός ως καλλιτέχνης της πρωτοπορίας. Στα τέλη του 1960 επέλεξε ως τόπο κατοικίας του το Παρίσι, όπου παρέμεινε μέχρι το 1976. Μεσολάβησε ένα μικρό διάστημα παραμονής του στην Ελλάδα (1967-1969), από όπου, όμως, αναγκάσθηκε να φύγει σύντομα λόγω του καθεστώτος της εποχής, για να επιστρέψει και πάλι στο Παρίσι. Ως υπότροφος της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (D.A.A.D., 1973-1975) έζησε και εργάσθηκε στο Δ. Βερολίνο για την ολοκλήρωση της σειράς Μετανάστες. Το 1975 εκλέχθηκε καθηγητής στην έδρα ζωγραφικής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και από τον επόμενο χρόνο εγκαθίσταται οριστικά στην Ελλάδα. Καλλιτέχνης με διεθνή σταδιοδρομία, ο Κανιάρης, πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση στη Γκαλερί Ζυγός στην Αθήνα το 1958, για να ακολουθήσουν και άλλες (περισσότερες από είκοσι) στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ρώμη, Μιλάνο, Βενετία, Βρυξέλλες, Μαδρίτη, Χαϊδελβέργη, Ίνγκολσταντ, Λονδίνο, Ανόβερο κ.λπ). Ιδιαίτερης μνείας αξίζουν τα μεγάλα περιβάλλοντα που εξέθεσε σε πολλά μουσεία της Δ. Γερμανίας την περίοδο 1972-1975, καθώς και το περιβάλλον στον Τεχνοχώρο Bernier (Αθήνα 1980). Συμμετείχε επανειλημμένα και με επιτυχία σε σημαντικές διεθνείς εκθέσεις, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι: "16ο Salon des realites nouvelles" (Παρίσι, 1961), "IV Βiennale του Σαν Μαρίνο" (1963), "Τρεις προτάσεις για μια νέα ελληνική γλυπτική" (Βενετία, 1964), "Biennale του Sao Paulo" (1965), "6η Documenta του Κάσελ" (1977), "Ευρωπάλια 1982" στις Βρυξέλλες και "Biennale της Βενετίας" το 1988.

Λάζος, Χρήστος Γ.
Ο Χρήστος Γ. Λάζος γεννήθηκε στο Βέλο Κορινθίας το 1949. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταξύ 1967-1972, και παράλληλα έλαβε ενεργά μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να φυλακιστεί στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις νομικές και πολιτικές επιστήμες στο Παρίσι, στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (Paris I, 1978-79) και παρακολούθησε προπτυχιακές σπουδές φιλοσοφίας, μεταξύ 1980-1982, στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ (Paris X). Στη συνέχεια εργάστηκε μεταξύ 1983-1986 στο Υπουργείο Πολιτισμού (Υπηρεσίες Νέας Γενιάς και Αθλητισμού), ως προϊστάμενος της Δ/σης Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων και Ελεύθερου Χρόνου των Νέων· μεταξύ 1986-1988 στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), ως ερευνητής· μεταξύ 1991-1999 στις Βρυξέλλες, ως στέλεχος της Γενικής Διεύθυνσης ΧΧΙΙ "Εκπαίδευση, Κατάρτιση και Νεότητα" της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (υπεύθυνος για τα προγράμματα Socrates και Comenius), και δίδαξε φιλοσοφία της τέχνης, μεταξύ 1998-1999, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Από το 2000 έως το 2004 διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου· στο πλαίσιο της θητείας του, ανέλαβε την υλοποίηση του έργου της παρουσίας της Ελλάδας, ως τιμώμενης χώρας, στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης το 2001, και εισήγαγε μια σειρά από καινοτομίες, όπως η ίδρυση του Ε.ΚΕ.ΜΕ.Λ. (Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης - Λογοτεχνία και Επιστήμες του Ανθρώπου), η ενσωμάτωση της βάσης δεδομένων της εταιρείας "Βιβλιονέτ ΑΕ" στις υπηρεσίες του ΕΚΕΒΙ, η διοργάνωση της 1ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης και η εφαρμογή Προγράμματος Ενίσχυσης των Εκδόσεων στις Επιστήμες του Ανθρώπου. Το 2003, εκλέχθηκε στη θέση του Γραμματέα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), όπου εργάστηκε από το 2004 έως το 2007. Είναι μέλος του Δ.Σ. του μη κυβερνητικού σωματείου για τη διάσωση των μνημείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς "Διάζωμα", με επικεφαλής τον Σταύρο Μπένο. Έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση στα ελληνικά λογοτεχνικών και φιλοσοφικών κειμένων, όπως τα βιβλία (από τα γαλλικά): - Μισέλ Τουρνιέ, "Παρασκευάς ή στις Μονές του Ειρηνικού", Εξάντας, 1986 - Ζακ Ντεριντά, "Πλάτωνος φαρμακεία", Άγρα, 1990 - Ζακ Ντεριντά, "Η τελευταία λέξη του ρατσισμού", Άγρα, 1992· (από τα γερμανικά): - Πάουλ Τσέλαν, "Του κανενός το ρόδο", Άγρα, 1995. Έχει δημοσιεύσει άρθρα και δοκίμια για θέματα πολιτισμού, γλώσσας και λογοτεχνίας και έχει συμμετάσχει, με εισαγωγές ή κείμενά του, σε εκδόσεις τέχνης.

Η Ρένα Παπασπύρου το χρονικό διάστημα 1956-67 σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και στην Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts στο Παρίσι. Το διάστημα 1993-2005 δίδαξε ως καθηγήτρια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Διευθύντρια του Τρίτου Εργαστηρίου Ζωγραφικής. Ομότιμη καθηγήτρια της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.