Διαγωνισμοί Print on demand Bookstore Κριτικές και Παρουσιάσεις Συγγραφείς Νέα και Εκδηλώσεις Αφιερώματα και άλλα Advanced Search
Πάτρα πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης

Πάτρα πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης
Ξαπλωμένη στις πλαγιές του Παναχαϊκού με τα πόδια της να τα βρέχει η θάλασσα. Στραμμένη προς τη Δύση, γεωγραφικά (το βλέμμα φεύγει στον ανοιχτό ορίζοντα του Πατραϊκού κόλπου) και πολιτισμικά. Πόλη-πέρασμα και κόμβος. Πόλη του ταξιδιού. Τα πλοία-πολυκατοικίες αποσπώνται κάθε τόσο από το αστικό τοπίο και απομακρύνονται προς το Ιόνιο πέλαγος και την Αδριατική.
Είναι μια πόλη-πρωτεύουσα: πρωτεύουσα της Πελοποννήσου και οικονομική πρωτεύουσα του ελληνικού 19ου αιώνα -κέντρο της σταφίδας τότε, που καθόρισε με την έξαρση και την κρίση της τη δυναμική της Πάτρας- αλλά και Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2006.
Η Πάτρα δεν έχει λόγους να νοσταλγεί. Μπροστά στο σκηνικό της ιστορίας της, η σύγχρονη πόλη έχει το βλέμμα στο μέλλον.

32χ26 εκ., 277 σελίδες
Δέσιμο: Πανόδετο
Τόπος έκδοσης: Αθήνα
Ταξινόμιση DDC: 779.495 2 (Πάτρα - Φωτογραφικά λευκώματα)
Άλλα πρόσωπα: Βάσιας Τσοκόπουλος (Επιμελητής) , Γιώργος Πούπης (Φωτογράφος) ,
ISBN: 978-960-398-182-4
ISBN (10ψήφιο): 960-398-182-6
Βάρος: 2.212 κιλά
Έτος Κυκλοφορίας: 2006
Γράψε τη δική σου κριτική
75.71
  • Twitter
  • Delicious
  • Designfloat
  • Digg
  • StumbleUpon

67.38
Προσθήκη στη Wishlist Share it


Πληροφορίες

Αθανασιάδης, Τάσος
Τάσος Αθανασιάδης (1913-2006). Ο Τάσος Αθανασιάδης γεννήθηκε στο Σαλιχλί της Μικράς Ασίας, γιος του επιχειρηματία Μιχαήλ Αθανασιάδη, που πέθανε όταν ο συγγραφέας ήταν ακόμη παιδί, και της Ανθής Παναγιωτοπούλου. Είχε τρεις μεγαλύτερες αδελφές. Μετά την καταστροφή του 1922 η μητέρα με τα τέσσερα παιδιά της εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όπου ο Τάσος σπούδασε νομικά, εργάστηκε για λίγα χρόνια ως δικηγόρος και ζει ως σήμερα. Παντρεύτηκε τη φιλόλογο Μαρία Δημητροπούλου. Διετέλεσε διευθυντής γραμματείας, δραματολογίου, προσωπικού και γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς επίσης προϊστάμενος καλλιτεχνικού προγραμματισμού του οργανισμού των ελληνικών κρατικών θεάτρων, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1972. Ταξίδεψε στην Ιαπωνία, την Ινδία, την Τουρκία, τη δυτική και κεντρική Ευρώπη, τον Καναδά και τις Η.Π.Α. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο μυθιστορηματικής βιογραφίας (1955 για το "Ο Ντοστογιέβσκι από το κάτεργο στο πάθος" και 1963 για τον "Αλβέρτο Σβάιτσερ"), το βραβείο πεζογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών (1959-1961 για τους "Πανθέους"), το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1969 για την "Αίθουσα του θρόνου" και 1978 για τους "Τελευταίους εγγονούς"), το Έπαθλο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1975 για τους "Φρουρούς της Αχαΐας"), το βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας και ειρήνης Ιπεκτσί (1989 για τα "Παιδιά της Νιόβης"), το αργυρούν μετάλλιο του ιδρύματος της Γαλλικής Ακαδημίας Τέχνες-Επιστήμες-Γράμματα και το βραβείο Χέρντερ (1997). Από το 1986 ήταν μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ διετέλεσε επίσης ιδρυτικό μέλος της Ομάδας των Δώδεκα, πρόεδρος της επιτροπής κρατικών λογοτεχνικών βραβείων (1979-1980), της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Με τη λογοτεχνία άρχισε να ασχολείται από μαθητική ηλικία με δημοσιεύσεις διηγημάτων σε περιοδικά όπως η Νέα Εστία, τα Ελληνικά, η Πρωτοπορία και άλλα. Την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στα γράμματα πραγματοποίησε το 1936 με τη δημοσίευση μιας μελέτης του για το Φώτο Πολίτη, την οποία διάβασε στην Αρχαιολογική Εταιρεία. Το 1943 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων "Θαλασσινοί προσκυνητές" και ένα χρόνο αργότερα τη μυθιστορηματική βιογραφία "Ταξίδι στη μοναξιά", έργα λυρικής υφής με έμφαση στην περιγραφή του εσωτερικού κόσμου των ηρώων τους. Γρήγορα ωστόσο στράφηκε στη μυθιστορηματική γραφή της κλασικής ρεαλιστικής τεχνοτροπίας, δείχνοντας ιδιαίτερη επιμέλεια στην περιγραφή του εξωτερικού κόσμου αλλά και στην ψυχογράφηση των προσώπων. Χαρακτηριστικά του έργου του είναι η προσπάθειά του να δείξει την επίδραση ενός συγκεκριμένου κάθε φορά κοινωνικού και πολιτικού πλαισίου στη ζωή και τον ψυχισμό μεμονωμένων προσώπων και να προβάλει έτσι τη γενικότερη θεωρία του για την εξέλιξη της ζωής ως αποτέλεσμα συνεχούς πάλης ανάμεσα στις δυνάμεις του Καλού και του Κακού. Η περίπτωση του Τάσου Αθανασιάδη καλύπτει χρονικά μια περίοδο που φτάνει ως τη σύγχρονή μας πεζογραφία, υφολογικά βρίσκεται στην πεζογραφική παράδοση της γενιάς του Τριάντα. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Τάσου Αθανασιάδη βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Αθανασιάδης Τάσος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας1. Αθήνα, Χάρη Πάτση, 1968 και Σταυροπούλου Έρη, «Τάσος Αθανασιάδης», Η μεσοπολεμική πεζογραφία · Από τον πρώτο ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939)Βʼ, σ.50-82. Αθήνα, Σοκόλης, 1992. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Μικρούτσικος, Θάνος
Ο Θάνος Μικρούτσικος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του σε μικρή ηλικία στη Φιλαρμονική Εταιρεία Πατρών και στο Ελληνικό Ωδείο (πιάνο, θεωρία, αρμονία). Ακολούθησαν οι σπουδές και η αποφοίτηση του από το Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα μελέτησε αρμονία, αντίστιξη, φούγκα και σύνθεση με τον καθηγητή-συνθέτη Γ.Α. Παπαϊωάννου. Ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα είδη της μουσικής. Έχει γράψει όπερες, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, πειραματική μουσική. Παράλληλα ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς του κινείται στο χώρο του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού με εκατοντάδες τραγούδια σε στίχους ελλήνων και ξένων ποιητών. Έχει ηχογραφήσει δεκάδες LP και CD συνεργαζόμενος με τις δισκογραφικές εταιρίες EMI- Classics, Blue Note, Polydor, Sony (CBS), Minos- Emi, Agora, Lyra, HMV, Legend, Legend Classics κ.α. Έχει συνεργαστεί με πολλούς έλληνες και ξένους σκηνοθέτες γράφοντας μουσική για δεκάδες θεατρικά έργα, τα οποία έχουν παρουσιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο (Ελλάδα, Βέλγιο, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Η.Π.Α., Ελβετία, Γερμανία, Ρουμανία, Αυστραλία κ.α.) Το 2002 τιμήθηκε για τη μουσική του στο θέατρο με το βραβείο "Δημήτρης Μητρόπουλος" από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου (Θεατρικό Μουσείο). Έχει σκηνοθετήσει τρία έργα στο χώρο του μουσικού θεάτρου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει δώσει εκατοντάδες συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει συμμετάσχει ή έχουν παιχτεί έργα του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ μουσικής (Λονδίνο, Γλασκόβη, Εδιμβούργο, Παρίσι, Λίλλη, Λυών, Ρενς, Μονπελλιέ, Βρυξέλλες, Λιέγη, Γενεύη, Λοζάννη, Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Βερόνα, Φλωρεντία, Βερολίνο, Δρέσδη, Λειψία, Βιέννη, Κωνσταντινούπολη, Βουδαπέστη, Βουκουρέστι, Κωστάντζα, Νόργουιτς, Λουϊζιάνα, Σικάγο, Χονγκ Κόνγκ, Μπουρζ, Μιλάνο, Λισσαβόνα, Άγκυρα, Μοντεβίδεο, Μπουένος Άιρες, Σάο Πάολο, Κάιρο κ.α.). Ο Θάνος Μικρούτσικος είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Διετέλεσε, επίσης: - Ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας 1986-1990 - Καλλιτεχνικός διευθυντής του Μουσικού Αναλογίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 1990-1993 - Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού 1993-1994 - Υπουργός Πολιτισμού 1994-1996 - Καλλιτεχνικός διευθυντής της HMV( Ελλάδας) 1996-2004 - Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Φεστιβάλ 1998-1999 (Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου) - Σύμβουλος διοίκησης για τα πολιτιστικά στην Οργανωτική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων "Αθήνα 2004" 2002-2004 - Καλλιτεχνικός διευθυντής του Οργανισμού "Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης - Πάτρα 2006" 2003-2005. Για το έργο του στην πολιτιστική διαχείριση, καθώς και τη μουσική του δραστηριότητα, έγινε επίτιμος δημότης σε πολλές πόλεις της Ελλάδος.

Μπακουνάκης, Νίκος Α.
Ο Νίκος Μπακουνάκης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1956. Είναι απόφοιτος του Νομικού Τμήματος της Νομικής Σχολής Αθηνών, της Ecole des Haures Etudes του Παρισιού και διδάκτορας ιστορίας και πολιτισμών της ίδιας σχολής. Διευθύνει το ένθετο "Βιβλία" της εφημερίδας "Το Βήμα της Κυριακής". Έχει γράψει βιβλία για την ιστορία του ελληνικού χώρου στο 19ο και τον 20ο αιώνα, ενώ διετέλεσε συνεργάτης του τομέα εκδόσεων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Έχει διδάξει ιστορία της όπερας στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Σήμερα διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Ο Λεωνίδας Σωτηρόπουλος σπούδασε ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το οποίο του απένειμε, το 1985, τον τίτλο του διδάκτορα. Η διδακτορική του διατριβή, την οποία εκπόνησε υπό την επίβλεψη του John Campbell, έχει τίτλο "Κοινωνικοί θεσμοί ενός ελληνικού χωριού με ειδική έμφαση στις οικονομικές σχέσεις". Από το 1985 διδάσκει ανθρωπολογία στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία στο Πανεπιστήμιο Πατρών, όπου κατέχει σήμερα τη θέση του καθηγητή, στο αντικείμενο "Πολιτισμική Ανθρωπολογία". Η έρευνά του, οι δημοσιεύσεις και τα βιβλία του ασχολούνται με θέματα του ελληνικού χώρου, μεθοδολογίας, ποιοτικών ερευνών και χρήσης της ανθρωπολογικής προσέγγισης στην εκπαίδευση. Προερχόμενος από οικογένεια που διατηρούσε από τις αρχές του 20ού αιώνα ναυτικό πρακτορείο στην Πάτρα, το "Χ. Κακούρης & Σια ΕΠΕ", έχει μελετήσει διεξοδικά πτυχές της ιστορίας και της σχέσης του λιμανιού της Πάτρας με την πόλη, έχοντας δημοσιεύσει σχετικά δύο βιβλία και αρκετά άρθρα.

SSL Certificate
SSL Certificate

MasterCard Visa
Acceptance Mark Diners
* Powered by Pramnos Hosting LTD., designed by typorg.com.